WVcycling.com

Laat de voorjaarsklassiekers maar komen

Eindelijk is het zover, de eerste van een rits opeenvolgende topklassiekers. Na de traditionele voorbereidingen aan de Middellandse en Adriatische Zee maakt de wielerwereld zich op voor de negenennegentigste editie van Milaan-Sanremo. 'La Primavera', bekend om haar overvloed aan potentiële scenario's, doet het hart van op zijn minst iedere Italiaan sneller slaan. Maar ook renners en liefhebbers uit andere oorden worden gecharmeerd door de wedstrijd die maar liefst zeven keer werd gewonnen door Eddy Merckx. Van de huidige renners komt alleen Erik Zabel in de buurt, met vier zeges en twee tweede plaatsen.

Vorig jaar

Vorig jaar vierde dé klassieker van het Italiaanse voorjaar zijn honderdste verjaardag. Een vroege aanval met Pavel Brutt (Tinkoff), Koen de Kort (Astana), Andrei Kunitski (Acqua & Sapone), Emanuele Sella (Panaria), Roberto Traficante (Team LPR) en Aitor Hernández (Euskaltel) werd op tijd opgerold, terwijl valpartijen het peloton teisterden. Op de Cipressa waagden Thomas Voeckler (Bouygues Telecom), Manuel Quinziato hun kans, maar zij werden even later achter gelaten door Franco Pellizotti (Liquigas), Yaroslav Popovych (Discovery Channel) en Andrea Moletta (Gerolsteiner). Laatstgenoemde kwam op weg naar de laatste beklimming hard ten val en zag daar zijn seizoen in rook opgaan.

Quick Step dichtte de achterstand, maar kon een nieuwe aanvalsgolf op de Poggio niet voorkomen. Riccardo Riccò en Philippe Gilbert leken op weg naar de zege, maar onder de rode vod werden de Italiaan van Saunier Duval en Belg van Française des Jeux gegrepen door de sprintersploegen. Op de Via Roma stond geen maat op Oscar Freire, want de Spanjaard stormde autoritair naar zijn tweede zege in Sanremo. Allan Davis (Discovery Channel) en Tom Boonen (Quick Step) vervoledigden het podium.

Parcours

Een wedstrijd van driehonderd kilometer, het lijkt waanzin. Toch komt de race naar Sanremo met een afstand van 298 kilometer wel heel dicht in de buurt. Na het startschot in Milaan, hoofdstad van Lombardije en bekend om mode en voetbal, trekt het deelnemersveld over vrijwel vlakke wegen naar de Passo del Turchino. Deze beklimming leidt de tweede koershelft in, die meer heuvelachtige wegen voor de wielen schuift.

Le Mànie is dan wel een nieuw ingevoerde kuitenbijter die zal nazinderen, toch mag aangenomen worden dat deze klim met haar top op een kleine honderd kilometer van de streep geen problemen zal opleveren voor de sprinters en geen outsiders uit hun kot zal lokken. Vijftig kilometer verderop, bij het ingaan van de finale, volgen de hellingen elkaar aan een snel tempo op. De Capo Mele, de Capo Cerve, de Capo Berta, de gevreesde Cipressa en vooral de beruchte Poggio snijden de adem van heel wat renners af.

Die laatste ligt op slechts 6,2 kilometer voor de witte kalklijn, een ideale kans dus voor enkele troonpretendenten die niet op hun sprint kunnen rekenen. Toch moeten zij nog langer strijden dan andere jaren tegen het collectieve overwicht in de achtergrond, daar de streep nu vijfhonderd meter verder ligt. Maar om die reden worden er ook twee nieuwe bochten in het parcours opgenomen, wat dan wel weer in het voordeel speelt van mogelijke vluchters. Oorzaak voor deze wijzigingen zijn de werken aan de Via Roma, waardoor de aankomst verplaatst is naar de Lungomare Italo Calvino.

Favorieten

Voor de start van Tirreno-Adriatico werden bij titelverdediger Oscar Freire enkele vraagtekens gezet, maar hij maakte daar al snel vette uitroeptekens van. 'Oscarito' toonde zich in de Italiaanse rittenwedstrijd met twee ritzeges opnieuw capabel om Rabobank een zege in 'La Primavera' te schenken. De meeste tegenkanting komt van Alessandro Petacchi en Thor Hushovd. Het boegbeeld van Team Milram toonde nog altijd in staat te zijn een pijlsnelle sprint neer te zetten, kan rekenen op dé trein en mocht hier in 2005 al juichen. De tweede van toen, Crédit Agricolespeerpunt, etalleerde in de Omloop Het Volk en Parijs-Nice zijn beste benen ooit, en is rijp voor een grote overwinning.

Met Philippe Gilbert en Tom Boonen heeft België twee hele grote favorieten op de zege. Het is al sinds de zege van Andrei Tchmil in 1999 dat een Belg kon juichen in Milaan-Sanremo, en beiden waren ze er al dicht bij. Boonen is kopman bij Quick Step en maakt met zijn klassiek vermogen en zijn topsprint altijd kans, Gilbert moet het doen voor Française des Jeux. De 25-jarige Waal heeft weer een stapje dichter bij de top gezet met enkele klinkende zeges, kan verschillende troeven uitspelen en rekent op een sterkere ploeg dan in het verleden.

Verder zijn ook Fabian Cancellara (Team CSC), Filippo Pozzato (Liquigas) en Enrico Gasparotto (Barloworld) veelvoudig aangekruiste namen. Outsiders van dienst zijn Davide Rebellin (Gerolsteiner), Rinaldo Nocentini (Ag2r) en Danilo Di Luca. Wanneer de kopmanen het laten afweten of met pech kampen moeten ook Gert Steegmans (Quick Step) en Erik Zabel (Milram) in het oog gehouden worden. De lijst met mogelijke winnaars is echter nog veel langer als deze, zoals altijd met een loterij als 'La Primavera'.

Oscar Freire Gomez

Alessandro Petacchi & Thor Hushovd

Tom Boonen, Philippe Gilbert & Fabian Cancellara

Filippo Pozzato, Enrico Gasparotto, Erik Zabel & Gerald Ciolek

Gert Steegmans, D. Pietropolli, Davide Rebellin, Rinaldo Nocentini & Danilo Di Luca

Wim Van Vlierberghe

Milano-Sanremo 2008