Tirreno-Adriatico 2008

Info

Schema

Verslag

Uitslag

Nieuws

Reacties

Hellingen

Voorbeschouwing

Heisa lokt grote namen naar Italië Tirreno-Adriatico wordt dikwijls in één adem uitgesproken met dé Italiaanse voorjaarsklassieker, Milaan-Sanremo. Wie wil schitteren op de Poggio of de Cipressa komt zich hier voorbereiden. En met succes, want de laatste jaren had het gros van de overwinnaars op de Via Roma de ‘Koers van de Twee Zeeën’ in de benen. Maar wie aan de Tirreno denkt, denkt ook meteen aan haar Franse tegenhanger, Parijs-Nice. De vete tussen ASO (organisator van Parijs-Nice) en de UCI blijft voortduren, maar kent voorlopig één winnaar: Tirreno. Uit schrik voor schorsingen, boetes en andere overdreven sancties bleven heel wat toppers weg uit Frankrijk. De Italianen wreven zich in de handen, want hun deelnemerslijst werd mooier met de dag. Geschiedenis De rittenkoers in de laars is dit jaar aan haar 43e editie toe. In het prille begin was deze wedstrijd uiteraard een kolfje naar de hand van de Italianen, maar in het begin van de jaren ’70 begon een nieuwe heerschappij: die van Roger De Vlaeminck. De Meetjeslander mocht hier zes keer op rij de hoofdprijs in ontvangst nemen, een unieke prestatie. Zijn eeuwige rivaal, Eddy Merckx, staat hier niet op de erelijst. Giuseppe Saronni, Francesco Moser, Joop Zoetemelk en Tony Rominger slaagden daar wel in. Hoewel deze wedstrijd de renners het nodige klimwerk voorschotelt, kunnen ook talentvolle youngsters hier hun kunnen etaleren. Denken we maar aan de eindzeges van Filippo Pozzato (2003) en Thomas Dekker (2006). Het waren toen ‘broekjes’ van amper 21 jaar. In de editie van vorig jaar kwam Riccardo Riccò tot ontbolstering. De Italiaan voelde hier de pedalen niet en won twee ritten. De rest van het peloton kon er alleen maar naar kijken, volgen lukte niet. Het was het begin van een memorabel jaar voor Riccò. De renner van Saunier Duval is er dit jaar weer bij, maar of hij zich weer elke dag in de debatten zal mengen, valt af te wachten. Zijn objectieven liggen later dit jaar. Andreas Klöden (foto) stak in 2007 de eindzege op zak. De Duister reed een knappe tijdrit en veroverde de leiderstrui in de beklimming naar San Giacomo. Die bergetappe is er dit jaar niet meer bij, Klöden ook niet. Astana staat ook hier niet op de invitatielijst. Parcours In vergelijking met vorig jaar lijkt het parcours er wat makkelijker op geworden. Deze editie vertoont meer gelijkenissen met 2005, waar de spurters aan het feest waren en Oscar Freire de eindzege op zak stak. De eerste rit wordt, zoals gebruikelijk, in en rond Civitavecchia verreden, aan de boorden van de Tyrreense kust. De tweede etappe, richting Gubbio, is van een zwaarder kaliber. Het gaat constant op en af, met een pittige slotfase. Toch zullen de sprinters zich ook hier in de voorste gelederen bevinden. En het aantal snelle mannen oogt indrukwekkend: Oscar Freire, Tom Boonen, Robbie McEwen, Alessandro Petacchi, Mark Cavendish en Danilo Napolitano, ze zijn er allemaal. Enkel Daniele Bennati is afwezig. De dag nadien trekt de karavaan naar Montelupone, waar de renners door een muur worden opgewacht. De aankomstzone vertoont pieken van 20%. Hier kunnen de explosieve types hun hart ophalen. Denken we maar aan Paolo Bettini, Riccardo Riccò, Enrico Gasparotto, Luca Mazzanti en Filippo Pozzato. Dit is meer dan een test, eerder een verschrikking. ’s Zaterdags kunnen de renners misschien een snipperdagje nemen, het parcours leent er zich toe. Dit is een open kans voor de sprinters. De reserves zullen de dag nadien wel aangesproken moeten worden, want dan staat de individuele tijdrit op het programma. De renners moeten 26 kilometer afleggen, in de slotfase loopt het constant bergop. Fabian Cancellara lijkt hier de grootste kanshebber op de dagzege. Hij verkeert al vroeg in een goede vorm. Of zou de Zwitser misschien concurrentie krijgen van Stijn Devolder? De klassementsrenners kunnen de strijd om de eindzege hier in een beslissende plooi leggen. Al is de voorlaatste rit ook nog verraderlijk, als er nog iets recht te zetten valt, moet dat hier gebeuren. De slotrit eindigt zoals gewoonlijk in San Benedetto del Tronto. Hier kunnen de sprinters een laatste keer repeteren voor ‘La Primavera’. Favorieten De renner die hier wil zegevieren, moet een beetje van alle markten thuis zijn. Tijdrijderscapaciteiten zijn zeker een vereiste, maar ook explosiviteit bergop en een snedige eindsprint zijn meer dan welkom. Als we er de deelnemerslijst op naslaan vinden we een handvol renners die aan dat profiel beantwoorden, maar wie heeft van deze Tirreno een doel gemaakt? Kim Kirchen misschien, de renner van Team High Road werd hier vorig jaar al tweede, op een handvol seconden van winnaar Klöden. Als de Luxemburger zijn prestatie van vorig jaar kan herhalen, is hij de te kloppen man. Paolo Savoldelli, tegenwoordig aan de slag bij LPR Brakes, wordt hier als kopman uitgespeeld. ‘Il Falco’ kan nog steeds teren op een sterke tijdrit, en hoewel de jaren stilaan beginnen door te wegen, kan hij bergop met de beteren mee. Een ProContinental Team als LPR Brakes wil zich tonen in deze wedstrijden, en als het kan, zelfs ietsje meer. Voor Tinkoff Credit Systems geldt hetzelfde. In de ploeg met opkomende talenten is Evgueni Petrov de man voor het rondewerk. Ook in de kleinere rittenwedstrijden kan de Rus goed uit de voeten, vorig jaar eindigde hij hier als achtste. In de klimtijdrit in Murcia behoorde Petrov tot de beteren, de vorm is er dus. Linus Gerdemann lijkt zijn weg naar de top verder te zetten, het Duitse rastalent werd dit weekend derde in de Monte Paschi Eroica en moet zich hier ook vooraan kunnen tonen. José Ivan Gutierrez, de tijdrijder van Caisse d’Epargne, is ook een man van het voorjaar. In de Ronde van Valencia viel hij nipt naast het podium. Vasil Kiryienka zorgde samen met ploegmaat Petrov voor wat buitenlandse inbreng in de Ronde van Murcia. In de Tirreno van vorig jaar behaalde de Wit-Rus een knappe zevende plaats. Kim Kirchen Paolo Savoldelli & Evgueni Petrov Linus Gerdemann, José Ivan Gutierrez & Vasil Kiryienka Willem Van der Jeught