WVcycling.com

Rit 1: Tirreno-Adriatico start met zege van Freire

In Civitavecchia, een stadje niet ver van Rome en in een ver verleden een Romeinse nederzetting, werd de Tirreno-Adriatico op gang getrokken. De Italiaanse rittenkoers rond de Adriatische Zee, samen met Parijs-Nice dé voorbereidingskoers op Milaan-Sanremo, begon met een vrijwel vlakke etappe die haar finish eveneens kende in Civitavecchia. Daar gingen drie plaatselijke rondjes de op voorhand aangekondigde massasprint vooraf.

Twee renners probeerden roet in het eten van de sprinters te gooien. De altijd aanvalslustige Rus Mikhail Ignatiev (Tinkoff) en zijn Oekraïnse metgezel Yuriy Krivtsov (Ag2r) reden naar een maximale voorsprong van circa zeven minuten. Maar op vier kilometer van het einde was hun liedje door toedoen van vooral de Quick Stepformatie uit, en werd de eenzijdige etappe beslecht in een massasprint.

Daarin geen Tom Boonen te bekennen. De Belgische kopman van de wit-blauwe garde werd wel in stelling gebracht, maar koos ervoor zich toch niet te mengen in het geharrewar. Wie dat wel deed was de gerecupereerde Robbie McEwen. 'De Kangoeroe van Everbeek' wist in de vorige editie deze rit weg te kapen door op slinkse wijze de chicane in te duiken, en probeerde dat hier opnieuw.

Maar tevergeefs, want Oscar Freire (Rabobank) en Alessandro Petacchi (Milram) denderden nek aan nek over de sprinter uit de Lottoploeg. Uiteindelijk smeet 'Oscarito' zijn wiel net voor dat van zijn Italiaanse concurrent, wat resulteerde in 'pas' zijn eerste seizoenszege. De derde plaats was ook voor een Spanjaard, luisterend naar de naam Jose Joaquin Rojas Gil (Caisse d'Epargne).

Tijdens de tweede dag wordt meteen al de langste etappe aangesneden. Het zal na 203 kilometer minder evident zijn voor leider Freire en de andere sprinters om te strijden voor de zege, want in de finale wachten enkele snedige hellingen de renners op.

Wim Van Vlierberghe

Rit 2: Tweede rit in Tirreno-Adriatico voor Illiano

Met Oscar Freire (Rabobank) in de leiderstrui vatte het peloton de tweede etappe van Tirreno-Adriatico aan. In Civitavecchia, plaats van gebeuren de dag voordien, klonk het startschot voor de langste etappe in deze meerdaagse wedstrijd. Zo'n 203 kilometer later werden de renners na een lastige finale in Gubbio verwacht.

Fortunato Baliani (CSF Group) en Daniele Contrini (Tinkoff) waren deze keer de vroege vogels. De twee Italianen kregen meer dan tien minuten voorsprong, maar met de finale in zicht werd het tempo in het peloton met een ruk de hoogte in getrokken. Het duo was dan ook een vogel voor de kat. De sprinters, waaronder ook leider Freire, lieten ondertussen begaan en vormden een 'bus'.

Op de laatste snedige helling plaatsten zes renners een aanval. Met nog zeventien kilometer te gaan wisten duo's Riccardo Riccò en Eros Capecchi (Saunier Duval) en Rafaele Illiano en Niklas Axelsson (Serramenti) samen met Linus Gerdemann (High Road) en Enrico Gasparotto (Barloworld) de definitieve kloof te slaan. Zij mochten sprinten om de zege.

Met de streep in zicht probeerde topfavoriet Riccò in een onbestaand gat te duiken. Hij raakte met zijn fiets Gerdemann aan, en moest door materiaalpech te voet over de streep. Illiano trok er zich niet veel van aan en bleef in een onderonsje nieuwe leider Gasparotto voor. De 31-jarige Italiaan, die gisteren door een valpartij uitgeschakeld werd, kon de tranen niet bedwingen aangezien hij sinds kort vader is. In de achtervolgende groep, die in het zog van Filippo Pozzato (Liquigas) op een dikke halve minuut eindigde, wisten met Stijn Devolder (Quick Step) en Joost Posthuma (Rabobank) zowel een Belg als een Nederlander zich hand te haven. Met hun puike tijdrit in het achterhoofd mogen 'de Lage Landen' misschien wel hopen op meer...

Wim Van Vlierberghe

Rit 3: Rodriguez met knap sprintje

In Gubbio trok Tirreno-Adriatico zich op gang voor haar derde etappe. Na 195 kilometer zou die eindigen in Montelupone, een plaatsje dat in de streek van kersvers LPR-renner Danilo Di Luca ligt.

Al snel reden twee renners aan de leiding: Alan Perez (Euskaltel) en Mickaël Delage (Française des Jeux). Het duo raakte niet ver en hun poging werd kort daarna overgedaan door Lloyd Mondory (Ag2r) en Vicente Garcia Acoste (Caisse d’Epargne). De Spaans-Franse tandem kleurde lange tijd de rit, maar net voor de slotklim was het over.

In de achtergrond werd het peloton opgeschrikt door enkele valpartij op 35 kilometer van de finish. Hierbij lagen twee grote kleppers: Oscar Freire (Rabobank) en topfavoriet Riccardo Riccò (Saunier Duval). Ook Belgisch kampioen Stijn Devolder (Quick Step), die zijn zinnen had gezet op eindwinst, verloor veel tijd en mocht zo zijn ambities opbergen. De chaos was op de steile slotklim compleet toen vele renners door gevallen motoren voet aan grond moesten zetten en te voet naar boven te gaan.

De eerste die het probeerde op de lastige klim was Giovanni Visconti. De Italiaanse kampioen van Quick Step maakte een goede indruk, maar parkeerde zich op enkele honderden meters van de aankomst. De kampioen van Spanje, Joaquím Rodriguez, koos een beter moment uit en versnelde met nog 600 meter te gaan. Niemand kon hem iets in de weg leggen, hij won de etappe.

Di Luca eindigde op twaalf seconden als tweede met Niklas Axelsson (Serramenti) in het wiel. Axelsson, donderdag ook al derde, is door zijn prestatie de nieuwe leider. Met het oog op de tijdrit van zondag was het ook uitkijken naar Fabian Cancellara (CSC), die 26 seconden aan zijn broek kreeg.

Stefan Bosson

Rit 4: Petacchi met de snelste benen

Ook bij de vierde etappe in de Tirreno-Adriatico zat het venijn in de staart. Met een kort klein klimmetje op ongeveer tien kilometer van de aankomst zou blijken of er voor de tweede keer in deze Tirreno gesprint zou worden voor de zege. Allereerst ging de aandacht uit naar drie dappere vluchters die lange tijd aan de leiding zouden rijden: Juan Oroz (Euskaltel), Sven Krauss (Gerolsteiner) en Renaud Dion (Ag2r). Het trio verzamelde een mooie voorsprong en reden bijna gedurende de gehele etappe hun ploegen en sponsoren in de kijker.

Uiteindelijk was het sprookje over voor de laatste GPM van de dag, het kleine klimmetje in en rondom het plaatsje Corva. Alessandro Ballan (Lampre) zag als eerste zijn kans schoon en ontbond zijn duivels. De winnaar van onder andere de Ronde van Vlaanderen en de Vattenfall Cyclassics anno 2007 liet het peloton achter en sloeg een kloof rond en om de honderd meter. Uiteindelijk zag de Italiaanse Flandrièn zijn poging mislukken nadat het peloton weer aansluiting vond bij hem, mede door het werk van LPR Brakes en Liquigas.

Door het hoge tempo waarmee voorin werd rondgedraaid werd het peloton in twee stukken gedeeld. Voorin zaten onder andere leider Niklas Axelsson (Diquigiovanni), een vlot klimmende Tom Boonen (Quick Step), Filippo Pozzato (Liquigas), Enrico Gasparotto (Barloworld), Gerald Ciolek en Thomas Lövkvist (High Road) en Oscar Freire (Rabobank), terwijl Team Milram voor spurtbom Alessandro Petacchi in de achtervolging moest. Waar High Road vooral tempo maakte om Petacchi en co niet te laten aansluiten, lukte de blauwe Milrambrigade het toch om de kloof te dichten.

Met Erik Zabel als luitenant werd Petacchi perfect afgezet in de laatste driehonderd meter. 'Alé Jet' slaagde erin niet stil te vallen en drukte zijn wiel net iets eerder over de finish dan Oscar Freire (Rabobank). Achter de twee grote tenoren werd 'Pippo' Pozzato derde, voor Ciolek en José Joaquin Rojas Gil (Caisse d’Epargne). Boonen strandde ingesloten als tiende. Axelsson blijft leider, de Zweed verdedigt een voorsprong van tien seconden op Gasparotto. Morgen staat een tijdrit van 26 kilometer op het programma.

Stefan Bosson

Rit 5: Verwachte dubbelslag voor Cancellara in Tirreno

Na de eerste vier dagen stond vandaag een nieuwe proef op het schema van Tirreno-Adriatico. Met een tijdrit van 26 kilometer was het vooral een test voor de klassementsrenners. Het startpodium stond in volleybalstad Macerata. Van daaruit ging het in dalende lijn. Dan volgde een tussenstuk over relatief vlakke wegen en de laatste zes kilometer gingen bergop richting finish in Recanati.

Zoals gezegd was het uitkijken naar in het klassement goed geplaatste tijdrijders die een gooi konden doen naar de maglia azzurra van leider Niklas Axelsson. Stijn Devolder werd gezien als een favoriet maar kon nooit zijn stempel drukken. Naast Devolder was het uitkijken naar Fabian Cancellara. De Zwitser bevestigde de voorbije dagen zijn stijgende vormpeil en is niks voor niks wereldkampioen in het werk tegen de klok.

Beste tussentijd aan de meet werd al snel opgemeten door de Amerikaan David Zabriskie. Zijn tijd bleef lang op de chrono staan tot Cancellara langskwam. De renner van Team CSC wervelde voorbij de eindstreep en verpulverde de tijd van Zabriskie. Ook de leiderstrui leek binnen voor 'der Canc'. Maar dat was buiten Enrico Gasparotto gerekend. De Friuliër van Barloworld hield in verhouding lange tijd gelijke tred met de tussentijden van de wereldkampioen.

Uiteindelijk moest ook hij plooien op de steile slotheuvel. De bijna 27-jarige Zwitser won dus met overmacht de tijdrit. Zabriskie werd tweede, de Zweed Thomas Lövkvist derde. Een ploegmaat van de Zweed, Linus Gerdemann, ging het minder goed af. Hij viel in de slotkilometers en werd ondanks een meer dan een degelijke tijd aan de meet afgevoerd naar het ziekenhuis. Axelsson verloor ook nog veel tijd en moest zijn leiderstrui dus afstaan aan Fabian Cancellara. Beste Belg Tom Stubbe (Française des Jeux) werd knap drieëntwintigste in de rituitslag en schuift op naar plek achttien in de stand.

Morgen volgt wellicht het laatste grote examen voor Cancellara. Met een 196 kilometer lange etappe en met een niet te onderschatten aankomst in Castelfidardo is de eindzege zeker nog niet binnen.

Jeroen Vandenbroucke

Rit 6: Freire als topfavoriet naar Sanremo

Ook de voorlaatste rit van de Tirreno-Adriatico was weer een ideale voorbereiding op Milaan-Sanremo van aanstaande zaterdag. Op weg naar Castelfidardo volgden de hellingen van het allooi Cipressa en Poggio elkaar snel op. Fabian Cancellara, die gisteren de leiderstrui wist te veroveren, zou zijn CSC-ploeg zeker kunnen gebruiken om dat kleinood te verdedigen. Enrico Gasparotto (Barloworld) volgde op zestien seconden, en de rit leek wel op het lijf van de Italiaan geschreven.

De vlucht van de dag telde dertien renners. Alessandro Bertolini (Serramenti), Maarten Tjallingii (Silence-Lotto), Vasil Kiryienka (Tinkoff), Pablo Lastras (Caisse d’Epargne) en Theo Eltink (Rabobank) waren de bekendste namen. Ze leken echter geen kans te gaan maken op de ritzege, want Team CSC en nadien ook LPR Brakes hielden het verschil binnen de perken.

Met nog één ronde van vijftien kilometer voor de boeg bedroeg het verschil nog amper een minuut. Op de hellende slotstrook testte wereldkampioen Paolo Bettini (Quick Step) te benen al even. De leiders kregen toch weer even hoop toen het verschil lange tijd rond de driekwart minuut bleef hangen. Lastras, dit jaar al winnaar van de Ruta del Sol, Bertolini en Kiryienka leken vooraan de sterksten en gooiden alle ballast overboord. Maar het mocht niet baten, op de slotklim van vier kilometer werden ze opgeslokt door het peloton.

Onder de rode vod gooide Gasparotto zijn kaarten op tafel. Een attente Cancellara volgde hem, en de twee sloegen meteen een kloof. Gasparotto gaf het volle pond en de Zwitser leek te kraken in zijn wiel, maar loste niet. ‘Spartacus’ overblufte de Italiaan zelfs even met een schijndemarrage. De twee hadden zich blijkbaar opgeblazen in al hun enthousiasme en het peloton kwam terug. Daar leek Danilo Di Luca de beste papieren te hebben, maar in de laatste rechte lijn werd hij nog voorbijgesneld door Filippo Pozzato (Liquigas), die op zijn beurt geremonteerd werd door Oscar Freire. De Spanjaard van Rabobank behaalde zo op knappe wijze zijn tweede zege in deze rittenkoers, na winst in de openingsrit. Cancellara blijft leider.

Willem Van der Jeught

Rit 7: Chicchi verrast, Cancellara pakt verjaardagscadeau

Twee dagen na de slotrit van Parijs-Nice was ook Tirreno-Adriatico aan haar laatste hoofdstuk toe. In San Benedetto del Tronto luidde het zevende startschot van deze rittenkoers rond de Adriatische Zee, 176 kilometer later kwamen de renners weer in hetzelfde stadje aan. Voor leider Fabian Cancellara (Team CSC) was het zaak om de etappe heelhuids te overleven zonder Enrico Gasparotto (Barloworld) uit het oog te verliezen.

Met een slakkengangetje kwam de wedstrijd op gang. De profs waanden zich een tijd toerist en reden gemiddeld nog geen dertig kilometer per uur. Bij Euskaltel het signaal om in de aanval te trekken, want de Baskische formatie stuurde twee renners vooruit. Iñigo Landaluze Intxaurraga en Egoi Martinez de Esteban reden net geen drie minuten bijeen, want met de finale in zicht begonnen Team CSC en de sprintersploegen aan hun achterstand te knagen.

Voorbij de boog van de laatste twintig kilometer, wanneer de koplopers nog een kleine minuut over hadden, werd er gevallen. Het natgeregende wegdek werd bezaaid met een paar renners, waaronder Gerhald Ciolek. De Duitser van Team High Road, outsider voor de etappezege, zou nooit meer in aanmerking komen voor een sprint. Want zelfs al kwam hij terug in het peloton, dan nog zou hij niet helemaal voorin geraken. Het grote pak scheurde immers door de opschudding, waardoor ook onder meer Tom Boonen (Quick Step), Oscar Freire (Rabobank) en Sébastien Chavanel (Française des Jeux) uitgeschakeld waren.

Liquigas was goed vertegenwoordigd vooraan en legde het tempo zo hoog dat slechtst een kleine tweede groep de aansluiting nog wist te maken. De vroege vluchters werden gegrepen, en op een tevergeefse uitval van Martijn Maaskant (Slipstream) na werd de sprint vlekkeloos ingeleid. In de laatste hectometers werd Robbie McEwen net op tijd afgezet door Gorik Gardeyn. De Australische rittenkaper van Silence-Lotto leek even op weg naar een welgekomen winst, maar op honderd meter van de streep werd hij geremonteerd. Uiteindelijk bleek Francesco Chicchi de snelste, die zo de kers op de taart zette voor het werk van zijn ploeg. Danilo Napolitano (Lampre) en Mark Cavendish (High Road) waren de eerste geklopten.

Fabian 'Spartacus' Cancellara was vandaag evenzeer een winnaar, want de nu 27-jarige Zwitser mocht pal op zijn verjaardag de maglia azurra afhalen. Gasparotto strandde op zestien seconden, High Roadrenner Thomas Lövkvist moest veertig seconden prijsgeven. Ook het vermelden waard was de prestatie van Tom Stubbe. De 26-jarige Belg van Française des Jeux plaatste zich in de eindstand binnen de top tien.

Wim Van Vlierberghe

Tirreno-Adriatico 2008