WVcycling.com

Rit 1: Freire juicht in eerste rit Tour de Suisse

De equivalent van de Dauphiné Libéré is al enkele jaren zonder enige twijfel de Tour de Suisse. De 72e editie van de Zwitserse rittenkoers onderging een hele parcoursmetamorfose. De organisatie voelde namelijk de druk van het Europees Kampioenschap voetbal, die in dezelfde periode het land op zijn kop zet. Onder meer oud-wielrenner Beat Zberg en pistier Kurt Betschart tekenden mee de omloop uit.

De eerste etappe was meteen geen lachertje. Gestart en gefinished werd er in Langnau im Emmental, de bron van de gelijknamige kaas. Een grote lus van 146 kilometer, die drie maal verreden moest worden, ging constant op en af. Onderweg lagen de Schallenberg en de Chuderhüsi. Twee niet de onderschatten beklimmingen, waarvan de laatste op zeventien kilometer van de eindmeet lag.

Traditiegetrouw willen de Zwitsers zich tonen in de ronde van hun land. Ook dit jaar was dit niet anders. David Loosli (Lampre) ging er na 26 kilometer wedstrijd van door. Na twee kilometer kreeg hij het gezelschap van Inigo Landaluze (Euskaltel) en een andere Zwitser, Steve Zampieri (Cofidis). De drie kregen een vrijgeleide van het peloton en fietsten een maximale voorsprong bijeen van net geen tien minuten.

Het peloton leek zich echter te gaan verkijken op het trio vluchters. Sprintersploegen als High Road en Milram knabbelden amper tijd af van hun voorsprong. Team CSC nam het initiatief over en maakte er een ploegentijdrit van. Op de laatste klim, de Chuderhüsi, moesten zij baan ruimen voor Stijn Devolder. De Belgische kampioen testte even de klimmersbenen en zorgde er in zijn eentje voor dat het peloton explodeerde en de vluchters binnen handbereik lagen.

Uiteindelijk was het Rabobank die de laatste kastanjes uit het vuur haalde. Zampieri, Landaluze en Loosli werden gegrepen op drie kilometer van de streep. Een groepssprint was onvermijdelijk. De jonge Belg Greg Van Avermaet (Silence-Lotto) zette als eerste aan en leek het even te gaan halen. Maar als een duivel uit een doosje sprintte Oscar Freire Gomez langs de dranghekken iedereen uit het wiel. Zijn vierde zege van het seizoen was een feit voor de drievoudige wereldkampioen. Martin Elmiger (Ag2r-La Mondiale) werd nog tweede, Kim Kirchen (High Road) derde. Freire start zondag ook als leider in de tweede rit.

Jeroen Vandenbroucke

Rit 2: Anton pakt zege op de Flumserberg

Lagnau in Emmental, decor van de eerste etappe in de Ronde van Zwitserland, was ook de plaats waar het startschot voor de tweede rit weerklonk. Oscar Freire (Rabobank) zou maar één dag van zijn leiderstrui kunnen genieten, want na 197 kilometer werd er op de Flumserberg gefinished. Een eerste kans voor de klassementsrenners om hun benen te strekken en te zien hoe de machtsverhoudingen waren met het oog op de komende Tour de France.

Na 39 kilometer ging Martin Elmiger ten aanval. De 29-jarige Zwitser van Ag2r, in de openingsrit daags voordien tweede, reed voor eigen volk en wou dat doen met stijl. Hij verzamelde achttien minuten op het peloton en genoeg punten om achteraf de puntentrui af te halen. Aan de voet van de tien kilometer lange Flumserberg was zijn liedje echter uitgezongen, de volgende die ten aanval trok was Gianni Meersman.

De jonge Belg van Française des Jeux kreeg na een tijdje het gezelschap van Jens Voigt, die duidelijk over sterkere benen beschikte. De Duitse krachtpatser van Team CSC bleef kilometers lang voor het alsmaar uitdunnende peloton uitrijden, als springplank voor de gebroeders Schleck. Andy ging als eerste, grote broer Fränk nam over. Stijn Devolder speelde tot dan toe verstoppertje, maar ging gezwind mee. De Belgische kampioen van Quick Step maakte indruk en bracht onder meer Igor Anton (Euskaltel), Damiano Cunego (Lampre), Roman Kreuziger (Liquigas), Kim Kirchen (High Road) en Oliver Zaugg (Gerolsteiner) in problemen.

Onder de boog van de laatste kilometer kwam alles echter weer samen. Zaugg ging met een kleine voorsprong de laatste steile hectometers in, maar niemand had een antwoord in huis op de versnelling van Anton. De 25-jarige Spanjaard bleef Kirchen en Cunego ruimschoots voor en greep naast de ritzege ook de leiding in het klassement. 'Volderke' werd op twaalf seconden gesprint, maar plaatste een uitroepteken achter zijn naam met het oog op de eindzege.

Wim Van Vlierberghe

Rit 3: Daar is McEwen weer

In de tweede rit van de Tour de Suisse mochten de klassementsrenners de hoofdrollen bekleden, de derde etappe was op papier weer een gelegenheid voor de sprinters. De karavaan vertrok in Flums, voor een tocht van 155 kilometer die eindigde in de straten van Gossau. De weergoden waren de renners niet gunstig gezind, regen, regen en nog eens regen maakten van het Zwitserse landschap een miezerig decor.

René Weissinger (Volksbank) en Hervé Duclos-Lassalle (Cofidis) lieten het niet aan hun hart komen. Na amper vijf kilometer achtten ze hun moment gekomen, niet veel later kregen ze het gezelschap van Jeffry Louder (BMC Racing). De vroege vlucht was een feit en ze reed zeven en een halve minuut bijeen op het peloton, dat met de finale in zicht gestaag aan de achterstand knabbelde. Op iets meer dan tien kilometer van het einde was het trio er dan ook aan voor de moeite.

Lampre en Quick Step hielden het tempo hoog, aanvallen van José Ivan Gutierrez (Caisse d'Epargne) en Gianni Meersman (Française des Jeux) waren geen lang leven beschoren. In een hels tempo werd de laatste kilometer aangesneden, met de trein van Silence-Lotto op kop. Leif Hoste katapulteerde Greg Van Avermaet, die een sprint van enkele hectometers uit de benen schudde met Robbie McEwen in het wiel. 'De Kangoeroe van Everbeek' kwam er met een machtsexplosie uit, liet Oscar Freire (Rabobank) geen schijn van een kans en pakte overtuigend zijn - nog altijd maar - tweede zege van het seizoen. Van Avermaet sleepte nog een negende plaats uit de brand.

Het klassement bleef ongewijzigd, Igor Anton blijft in het geel gehuld. In de volgende etappe komt het shirt van de Euskaltelrenner normaliter niet in gevaar, want er schuilt een nieuwe massasprint om de hoek.

Wim Van Vlierberghe

Rit 4: McEwen haalt ook uit in vierde rit

Gossau zag de renners in de derde Zwitserse rit aankomen, een dag later fungeerde het als startplaats. De vierde etappe was ei zo na biljartvlak, telde 171 kilometer en stuurde de renners richting Domat-Ems. Na slechts twee kilometer was de goeie vlucht vertrokken, aanvallers van dienst waren Jérôme Pineau (Bouygues Telecom), Matej Jurco (Milram) en Jonathan Garcia (BMC Racing). Het trio bereikte na tachtig kilometer een maximale voorsprong van 10'10", tot Team High Road aan de achterstand van het peloton begon te werken.

Met de finale in zicht waren het vooral de troepen van Silence-Lotto en Rabobank die het werk opknapten. Met respectievelijk Robbie McEwen en Oscar Freire, de eerste twee in de rituitslag daags voordien, hadden ze de topfavorieten in hun rangen. Het verschil bleef nog een tijd hangen rond de twee en een halve minuut, maar op een zestal kilometer van het einde moesten de koplopers zich gewonnen geven.

Onder de boog probeerde Philippe Gilbert met een snedige versnelling de sprintersploegen te verschalken, maar de Belg van Française des Jeux geraakte niet weg. Zijn landgenoten van Silence-Lotto legden het tempo enorm hoog en wisten Robbie McEwen voor de tweede keer op rij perfect af te zetten. De Australiër had deze keer iets meer moeite, maar hij pakte overtuigend zijn derde zege van dit seizoen. Net als bij zijn tweede grepen Freire en Gerald Ciolek de twee dichtste ereplaatsen.

Igor Anton kwam zonder kleerscheuren binnen, de Spanjaard van Euskaltel gaat ook de vijfde dag als leider in. Dat hij aan het einde van die rit ook nog in het geel gehuld zal zijn, is niet zeker. De aankomst is dan wel niet bergop, klassementsrenners vinden hier kansen genoeg om tijd te winnen.

Wim Van Vlierberghe

Rit 5: Fothen pakt zege na doodssmak Fränk Schleck

Na twee dagen sprintersgeweld kon de Ronde van Zwitserland in de vijfde etappe weer rekenen op de klassementsrenners. De 190 kilometer tussen Domat-Ems en Caslano schotelden genoeg hellingen voor waar de troonpretendenten van konden smullen.

Een groep van veertien renners kleurde aanvankelijk de wedstrijd. Johann Tschopp (Bouygues Telecom), Jens Voigt (Team CSC), Pietro Caucchioli (Crédit Agricole), José Rujano (Caisse d'Epargne), Pieter Jacobs (Silence-Lotto), Sylvain Chavanel (Cofidis), Marco Marzano (Lampre), Giovanni Visconti (Quick Step), Maxim Iglinsky en Steve Morabito (Astana) bleken uiteindelijk de sterkste tien. Hun voorsprong op het peloton, waaruit onder meer Gianni Meersman (Française des Jeux) en Sebastian Langeveld (Rabobank) afstapten, schommelde voortdurend rond de drie minuten.

Met de finale in zicht ontdeed Morabito zich van zijn metgezellen, maar de 25-jarige thruisrijder maakte geen schijn van een kans. Tijdens de beklimming naar Cademario, op goed twintig kilometer van de aankomst, werd hij opgepeuzeld door de groep der favorieten. Marcus Burghardt viel aan, maar de Duitser van Team High Road had geen antwoord in huis op een demarrage van ... Stijn Devolder! De Belgische kampioen ging in een soepele pedaaltred op zoek naar tijdswinst, en kreeg Serguei Ivanov als waakhond mee in zijn wiel. De 'Quickstepper' en de Astanarenner leken op weg om goede zaken te doen, maar door een gebrek aan samenwerking en een versnelling achteraan werd het gat van twintig seconden tenietgedaan.

De volgende die het hazenpad koos was Fränk Schleck. In geen tijd reed de CSC'er op zijn beurt twintig seconden bijeen op de rest, waaruit Markus Fothen (Gerolsteiner) in de tegenaanval trok. Leider Igor Anton (Euskaltel) zag zwart voor zijn ogen, maar op de top viel de schade mee. In de afdaling kon Fothen bij de oudste Schleck aansluiten, na een korte knik volgde een nieuwe afdaling tot aan de streep. Het duo werd niet meer bedreigd, met z'n tweeën zouden ze het onder elkaar uitvechten in de straten van Caslano.

Tot Fränk Schleck zwaar ten val kwam. De lange Luxemburger miste een bocht, ging recht op een omheining af en werd het ravijn in gekatapulteerd. Fothen kreeg op die manier een vrijgeleide en schreef solo de ritzege op zijn naam. Het peloton, verstijfd door het beeld van een alleenliggende fiets, gaf in het zog van de energieke Ivanov uiteindelijk een kleine minuut toe. Enkele minuten later kwam ook Schleck wonderwel over de streep, een geluksbrenger kussend en een blik op de hemel werpend. De gele leiderstrui kon hij niet van Anton afsnoepen, maar hij mag blij zijn dat hij de finish heelhuids bereikte. Over 'geluk bij een ongeluk' gesproken ...

Wim Van Vlierberghe

Rit 6: Kirchen met dubbelslag in Verbier

De zesde van negen ritten in de Ronde van Zwitserland moest iedereen weer wat wijzer maken met het oog op de eindafrekening. In Caslano, waar de engelbewaarder van Fränk Schleck gisteren een hoofdrol opeiste, trok het peloton zich op gang voor een rit van 188 kilometer. De aankomst lag bovenop een tien kilometer lange klim in Verbier, voer voor klassementsrenners óf vroege vluchters.

Elf renners hadden dat laatste ook in de mot en gingen in de aanval op de lastige Nufenenpass, waarmee de etappe begon. José Rujano (Caisse d'Epargne), Maarten Tjallingii (Silence-Lotto), Steve Zampieri (Cofidis), David Loosli (Lampre), Philip Deignan (Ag2r), Giovanni Visconti (Quick Step), Maxim Iglinsky (Astana), Jens Voigt (Team CSC), Mathias Frank (Gerolsteiner), Johann Tschopp (Bouygues Telecom) en Andreas Dietziker (Volksbank) sloegen de handen in elkaar en reden een mooie voorsprong van tien en een halve minuut bijeen.

Het verschil zakte vrij vlot in de aanloop naar de finale, maar bleef dan rond de vier minuten schommelen. Met nog twintig kilometer te gaan zou men geld ingezet hebben op de vroege vluchters, tot Fabian Cancellara en zijn ploegmaats van Team CSC in de achtergrond begonnen te jagen. De seconden vlogen eraf, aan de voet van de slotklim hadden Tjallingii, Visconti, Deignan en Frank nog dik twee minuten over. De anderen mochten er een kruis over maken, ze zagen een aanvallende Philippe Gilbert (Française des Jeux) en een controlerend peloton al snel voorbij stuiven. 'Phille' reed op zijn beurt ook niet lang voor de groep der favorieten uit.

Met Visconti in zicht draaide Stijn Devolder de gashendel open. De Belgische kampioen gebruikte zijn ploegmaat als springplank en reed in een ruk naar de net daarvoor ontsnapte Fränk Schleck. Die ondervond aan zijn handen echter nog last van zijn valpartij, en moest 'Volderke' laten gaan. De 28-jarige West-Vlaming ging vol door, zag een groepje met zijn naaste concurrenten even heel dicht komen en dan weer kleiner en kleiner worden.

Even mocht wielerminnend België dromen van een landgenoot als overwinnaar van een bergrit, maar met de laatste kilometer in zicht kwamen Roman Kreuziger (Liquigas), Andreas Klöden (Astana) en een sterke Kim Kirchen (High Road) terug aansluiten. Laatstgenoemde bleek ook de snelste en greep de leiderstrui over van Igor Anton (Euskaltel). De Luxemburger neemt ook een stevige optie op de eindzege.

Wim Van Vlierberghe

Rit 7: Cancellara blijft sprintgeweld voor

Tussen Gruyères en Lyss werd de zevende etappe van de Tour de Suisse verreden. Een derde massasprint zat eraan te komen, want de 171 af te leggen kilometers waren op enkele knikjes na biljartvlak.

Een viertal scheidde zich al snel af van het grote pak. Niet veel later reden enkel de twee Belgen Johan Vansummeren (Silence-Lotto) en Sébastien Rosseler (Quick Step) en de Duitser Ronny Scholz (Gerolsteiner) nog vooruit, want de vierde man was Roman Kreuziger (Liquigas). De Tsjech stond tweede in het klassement, het High Road van leider Kim Kirchen liet hem dan ook niet rijden. Het overgebleven trio reed een dikke vijf minuten bijeen. Op een fietswissel van Scholz na gebeurde er niet veel, de strijd met het peloton was ook al verloren nog voor ze aangevat werd. Op achttien kilometer van de aankomst werden ze bij de kraag gevat door het werk van High Road en Rabobank.

Op de Lobsigen, de laatste helling met nog tien kilometer te gaan, reed Belgisch tijdritkampioen Leif Hoste weg. Enkele ogenblikken later kwamen ook Silenceploegmaat Greg Van Avermaet, Philippe Gilbert (Française des Jeux) en net daarvoor Markus Fothen (Gerolsteiner) en Fabian Cancellara (Team CSC) aansluiten. Het peloton kwam echter snel terug omdat ook de klassementsrenners zich roerden, al besloot laatstgenoemde zich daar niet bij neer te leggen. De wereldkampioen tijdrijden ging solo door en pakte tien seconden.

De groep kwam terug tot op een steenworp, maar aarzelde teveel. 'Spartacus' hanteerde zijn trukkendoos van Milaan-Sanremo opnieuw met succes en boekte voor eigen volk een mooie zege. De sprint van het peloton werd gewonnen door - het is toch niet waar he - Erik Zabel (Milram), voor Robbie McEwen (Silence-Lotto). Het klassement bleef aan de vooravond van de bepalende klimtijdrit ongewijzigd.

Wim Van Vlierberghe

Rit 8: Kreuziger heer en meester op Klausenpass

Op de voorlaatste dag van de Ronde van Zwitserland moest het klassement een vaste plooi krijgen. Een klimtijdrit van 25 kilometer tussen Altdorf en de top van de Klausenpass moest bepalen wie er zijn stekje verdiende in de toptien en wie er onverbiddelijk uit moest. De Klausenpass is helemaal geen doetje. Met een gemiddeld stijgingspercentage van negen procent loopt het constant bergop en lijken alle renners zoet voor een uurtje.

De Luxemburger Kim Kirchen moest zijn gele leiderstrui verdedigen. Met zes renners in het algemene klassement binnen de minuut was dat vooraf zeker geen sinecure. Voor Stefan Schumacher en Oliver Zaugg kwam er voor de eerste renner van de startramp rolde al een einde aan hun Tour de Suisse. Beide Gerolsteiners werden geplaagd door een maag- en darmvirus en moesten dus noodgedwongen verstek geven.

Beste tussentijd aan de meet werd al snel opgemeten door de Spanjaard Hector Gonzalez (Saunier Duval). Zijn tijd bleef lang op de chrono staan tot José Rujano langskwam. De Venezolaan van Caisse d'Epargne wervelde voorbij de eindstreep en verpulverde de tijd van de onbekende Gonzalez. Zijn tijd stopte na iets meer dan uur en was dus een eerste richttijd voor de favorieten.

Maar zij beten één voor één hun tanden stuk op de scherpe tijd van de kort afgesneden Rujano. Ondertussen zakten heel wat klassementsrenners erdoor. Naast de Belg Stijn Devolder was het vooral leider Kim Kirchen die met een te groot verzet duidelijk tekort kwam en zijn gele maillot uit zijn handen zag glippen. De Duitser Andreas Klöden kwam nog heel dicht bij de tijd van Rujano maar kwam op de top anderhalve seconde tekort, hij moest vrede nemen met een derde eindtijd.

Slechts één man dook nog onder de tijd van Rujano: Roman Kreuziger. De Tsjech van Liquigas imponeerde op de Klausenpass en was duidelijk een maat groter dan alle andere favorieten. Hij deed uiteindelijk nog zestien seconden beter dan Rujano. De amper 22-jarige Kreuziger nam tevens de gele leiderstrui over van Kim Kirchen, die de grootste verliezer van de dag was. Morgen volgt de laatste etappe van de Tour de Suisse. Zoals het een traditierijke ronde betaamt arriveert de karavaan finaal in de hoofdstad, Bern in dit geval dus.

Jeroen Vandenbroucke

Rit 9: Cancellara en Kreuziger op Zwitsers podium

De negende en afsluitende etappe in de Zwitserse 'grootste der kleine rondes' werd op gang geschoten in Altdorf. Na 168 glooiende kilometers kwamen de renners aan in Bern. De streep lag getrokken naast het Stade de Suisse, waar Nederland in de groepsfase van het EK voetbal de drie wedstrijden won.

Maarten Tjallingii was uit op wraak, omdat daags voordien 'Oranje' uitgeschakeld werd in de kwartfinales. De Nederlander van Silence-Lotto ging - voor de zoveelste keer - mee in de vroege vlucht, samen met René Weissinger (Volksbank), Francisco Perez Sanchez (Caisse d'Epargne), Hervé Duclos-Lassalle (Cofidis) en Darren Lill (BMC Racing). De kopgroep reed lange tijd twee minuten voor het peloton uit, maar bij het ingaan van de laatste twintig kilometer begon hun voorsprong zienderogen te zakken.

Perez probeerde op het plaatselijke rondje vergeefs zijn medevluchters te verschalken. Het peloton stormde over het kwintet met nog acht kilometer voor de boeg. De volgende die het in de pittige finale probeerde was Maxim Iglinsky. De Kazachse kampioen van Astana, tevens winnaar van de bergprijs, kreeg het gezelschap van José Ivan Gutierrez (Caisse d'Epargne) en Leonardo Scarselli (Quick Step), maar de ploegen van de overgebleven sprinters wisten het gat te dichten.

Het grote pak ging gegroepeerd de laatste kilometer in, die pas in de laatste hectometers vlak te noemen was. Philippe Gilbert wist dat en ontbond op het hellende gedeelte zijn duivels. De Belgische sterkhouder van Française des Jeux nam meteen een grote voorsprong en leek af te stevenen op een mooie ritzege. Maar vanuit de achtergrond kwam Fabian Cancellara als een kanonskogel afgestormd. De thuisrijder uit de rangen van Team CSC kroop naar het wiel van de Waal, ging er in de laatste meters nog over en pakte na de zevende nu ook de negende etappe in deze wedstrijd.

Het peloton kwam op een handvol seconden binnen, het klassement bleef ongewijzigd. Eindwinst ging naar de amper 22-jarige Roman Kreuziger, die zich hier bombardeerde tot een van dé ronderenners van de toekomst. De jarige Andreas Klöden (Astana) en Igor Anton (Euskaltel) flankeerden de Tsjech van Liquigas op het podium, Damiano Cunego (Lampre) tuimelde er net naast maar mocht zich opnieuw leider in de ProTourrangschikking noemen.

Wim Van Vlierberghe

Tour de Suisse 2008