WVcycling.com

Biografie

Als kind stond Bart Wellens al in de materiaalpost, voor zijn vader Lucien. Die was jarenlang zelf crosser, maar reed altijd voor een ereplaats. De rollen zouden niet veel later keren, want Bart kroop zelf op de fiets.

In 1994 werd hij voor het eerst Kampioen van België bij de nieuwelingen. Dat was het startschot van een reeks successen. Bart zou de komende zeven jaar, zowel als junior en belofte, de Belgische driekleur opeisen.

Bij de beloften viel Wellens pas echt op. Hij moest vaak de duimen leggen voor Sven Nys, maar zou de laatste twee jaar de wereldtitel grijpen. Ook zijn overwinning in de wereldbeker van Kalmthout, tussen allemaal profrenners, was indrukwekkend.

Ondanks aanbiedingen van verschillende topploegen, koos Bart om profrenner te worden bij Spaar Select, een ploeg die zich had gericht op het veldrijden. Lang duurde het niet voor aleer hij de man van de ploeg werd. Bart behaalde tien overwinningen als eerstejaars, waaronder de wereldbeker in Tabor en de Superprestige in Harnes. Het jaar daarop zou hij deze prestaties zo goed als evenaren.

Het seizoen 2002-2003 werd voor de tweevoudige wereldkampioen bij de beloften een superseizoen. Bijna niemand was opgewassen tegen de versnelling van de man uit Vorselaar, hij behaalde de ene topzege na de andere, met als uitblinker zijn eerste wereldtitel bij de profs in het Italiaanse Monopoli. Wellens sloot daarnaast ook het jaar af met eindwinst in de wereldbeker en als nummer één in de UCI-ranking.

Maar, het kon nóg beter. Het jaar daarop won de Belg maar liefst 21 crossen, waarvan vier voor de Superprestige, vijf voor de GvA-Trofee en een om de wereldbeker. Ook de Belgische driekleur was voor hem, net als de regenboogtrui, de eindzege in de Superprestige én de GvA-Trofee.

Na het verdwijnen van Spaar Select moest zijn ploeg op zoek naar een nieuwe hoofdsponsor. Die kwam er pas in september, met Fidea, net voor de start van het seizoen. Na een hoop blessures en het overlijden van ploegmaat Tim Pauwels, reed Bart geen prijs meer. Zo goed hij het jaar voordien presteerde, zo slecht presteerde hij dit seizoen. De wereldkampioen won enkel in Essen en zou zowel zijn wereld- als Belgische titel later afstaan aan Sven Nys.

De twee seizoenen daarop wist Bart weer regelmatig te presteren. Hier en daar nam hij zijn overwinning mee, maar meestal was er niets te doen aan de overmacht van Nys. Toch was hij in 2007 goed voor een tweede Belgische titel.

Niels De Wit