WVcycling.com

Biografie

Damiano Cunego deed toen hij nog klein was zowel aan hockey als aan voetbal. Die sporten gaf hij op om aan wielrennen te doen. Meteen bleek Cunego een talent, hij zou veel overwinningen behalen in de jeugdreeksen met als hoogtepunt het wereldkampioenschap bij de junioren in 1999, in zijn woonplaats Verona. In 2002 werd hij door Saeco opgevist na zijn minder succesvolle beloftecarrière.

Na enkele overwinningen in het voorjaar begon Cunego verrassend als een van de favorieten in de Giro d’Italia van 2004. Het kleine klimmertje startte als helper van zijn kopman Gilberto Simoni, maar de rollen keerden. Iedereen keek naar Simoni waardoor Cunego makkelijk kon uitlopen op de concurrentie. Niet dat hij het gestolen had, hoor. De renner uit de Saecoploeg won maar liefst vier ritten en werd later ook eindwinnaar, tot frustratie van Simoni. Cunego, die ondertussen de bijnaam ‘il Piccolo Principe’ (de kleine prins) had meegekregen, sloot zijn knappe seizoen af met winst in de Ronde van Lombardije.

De toen 23-jarige Cunego kwam in de Giro van 2005 aan de start als topfavoriet. Hij stelde echter teleur met een achttiende plaats. Later werd bekend dat hij aan een lichte vorm van klierkoorts leed. Zijn seizoen zat er onmiddellijk op. Een jaar later had Damiano de goede vorm opnieuw te pakken en ging hij wederom als favoriet van start in de Giro, na een derde plaats in Luik-Bastenaken-Luik. Cunego stelde opnieuw licht teleur met een vierde plaats op 18 minuten van winnaar Ivan Basso. Later dat jaar trok hij naar de Tour de France, om ervaring op te doen. Hij zette enkele knappe prestaties neer, waaronder een tweede plaats in de rit naar Alpe d'Huez en een tiende plaats in de afsluitende tijdrit. Daardoor eindigde hij in Parijs met de trui van beste jongere. “Ik kom terug in 2008, om te winnen. Maar eerst wil ik opnieuw de Giro winnen”, verklaarde hij na afloop.

Niels De Wit