WVcycling.com

Biografie

Zoals vele profwielrenners stamt Philippe Gilbert uit een echt wielergeslacht, en besteeg hij het stalen ros al op zeer jonge leeftijd. Hij groeide op in Remouchamps, aan de voet van La Redoute. In de jeugdcategorieën liet de Waal al vlagen van zijn talent zien. Bij de junioren, in het Go-Passteam van Dirk De Wolf, boekt hij een dertigtal successen. Op het WK in Plouay behoort hij samen met Kevin De Weert tot de besten in koers. Voor zijn overgang naar de beloften haalt Gilbert zijn diploma van de humaniora, meer bepaald in de tuinbouwkunde. Vanaf dan zet hij alles op de koers, zelfs zijn vishengel verdwijnt in de kast. Dat werpt zijn vruchten af, want ook nu past hij zich snel aan en wint hij mooie koersen.

Na een succesvolle stageperiode wordt Gilbert in 2003 prof bij Française des Jeux. Zijn eerste succes boekt hij in de Ronde van de Toekomst. Hij wordt meteen geselecteerd voor het WK in Hamilton, waar hij de jongste deelnemer is. Dat belet hem echter niet om daar de debatten te openen. In 2004 is hij enkele keren dicht bij een grote zege, maar zowel in de Klimmerstrofee, Parijs-Brussel als de GP van Wallonië eindigt hij tweede. Eén jaar later slaagt hij erin om de Coupe de France te winnen, na zeges in de Ronde van de Haut-Var, de Klimmerstrofee en de Polynormand. Als vaste waarde in de WK-ploeg loodst hij, samen met de Belgische ploeg, Tom Boonen naar de wereldtitel. In 2006 wint hij de Vlaamse openingsklassieker, de Omloop het Volk. Later dat jaar pakt hij ook nog een etappe in de Dauphiné en de Eneco Tour. Ook de GP van Wallonië schreef hij op zijn naam. In 2007 wilde hij zich eens volledig focussen op de Vlaamse klassiekers, Parijs-Roubaix incluis. Maar mede door fysieke problemen liep dat niet van een leien dakje. Toch liet hij enkele knappe flitsen zien, op de Poggio was hij de enige die een ontketende Riccardo Ricco kon volgen. Na een ietwat teleurstellende Tour maakt hij zijn debuut in de Vuelta. Hier rijdt hij zich constant in de kijker en wordt daardoor kopman voor het WK. Bij zijn vijfde opeenvolgende deelname als prof rijdt hij een knappe wedstrijd. Hij wordt uiteindelijk achtste.

Willem Van der Jeught