WVcycling.com

Biografie

Santiago Botero Echeverry is wellicht een van de beste tijdrijders ter wereld van zijn leeftijdsklasse. De bonkige Colombiaan, die in 1996 een profcontract tekende bij Kelme-Artiach, bleef in totaal zes seizoenen bij de Spaanse ploeg rijden. Alhoewel de in Médellin geboren renner in zijn eerste seizoen geen spraakmakende resultaten boekte, werd zijn contract het volgende seizoen verlengd, toen Costa Blanca de sponsoring overnam van Artiach. De ploeg, waar onder andere Fernando Escartin en Roberto Heras voor reden, brak dat jaar het contract open met Botero en verlengde het, ondanks wederom ontbrekende spraakmakende resultaten. Gelukkig, want in 1999 schreef Botero een etappe in de Franse rittenkoers Parijs-Nice en in de Ruta del Sol op zijn naam: de 'Buffel uit Médellin' toonde zijn talent aan de wereld.

In 2000 werd Botero opgenomen in de Tourselectie van de groenwitte ploeg. Het seizoen voordien had Escartin het eindpodium gehaald en dit jaar zou Botero zijn Spaanse kopman moeten ondersteunen in het hooggebergte. Maar Botero ontpopte zich tot de ster van het Spaanse team, behaalde een welverdiende ritzege in Briançon en won bovendien het bergklassement voor zijn ploegmakker en tevens ook ritwinnaar, Javier Oxtoa. Het volgende seizoen reed Botero wederom een sterke Tour en werd hij achtste in het eindklassement, één plaats lager dan in 2000. Ook startte de Colombiaan in de Vuelta, waar hij de twee individuele tijdritten op zijn naam schreef. Met een derde plaats op diezelfde discipline op het WK sloot hij zijn seizoen in stijl af.

2002 zou echter het topseizoen voor Botero worden. Met winst in de zware Classique des Alpes, twee ritzeges in de Tour de France (waarvan één tijdrit) en een vierde plaats in het eindklassement kon het seizoen van de 'Buffel uit Médellin' niet meer stuk. Toch spande hij de kroon op zijn carrière bij Kelme door wereldkampioen tijdrijden te worden. In Zolder bleef Botero Michael Rich en Igor Gonzalez de Galdeano voor. Daarna trok Botero naar Team Telekom in 2003, waar hij twee slechte, onzichtbare seizoenen reed. Naar eigen zeggen kwam dit volgens Botero door maagproblemen die hem bleven teisteren. Toch had Phonak nog wel oren naar de Colombiaan en het team bood hem in 2005 een contract aan. Een herboren Botero schreef voor de Zwitserse ploeg de Ronde van Romandië op zijn naam en liet ook nog twee ritzeges in de Dauphiné Libéré op zijn palmares bijschrijven. Toch kon Botero in de Tour zijn hoge verwachtingen niet waarmaken. Een tweede plaats achter Alexandre Vinokourov in Briançon was zijn enige hoogtepunt.

In 2006 leek Botero weer op de goede weg richting de Tour na een tweede plaats in het eindklassement in de Ronde van Catalonië. Maar, zoals bekend, ontplofte er een bom voor de Tour. Ook Botero’s naam werd genoemd in de zaak Fuentes en zo werd de Colombiaan ontslagen door zijn werkgever. In november werd de naam van Botero echter gezuiverd door de UCI en kreeg hij een contract aangeboden door UNE-Orbitel. Voor de Colombiaanse ploeg won Botero in 2007 tal van wedstrijden, waaronder de loodzware Ronde van Colombia, waar hij drie etappes won. Ook werd hij nationaal kampioen tijdrijden en werd hij in dezelfde discipline ook kampioen van de Pan-Amerikaanse spelen.

Stefan Bosson