WVcycling.com

Biografie

Na het winnen van de Baby Giro in 1993 maakte Gilberto Simoni in 1994 de overstap naar de profs. Hij mocht aan de slag bij het minder bekende Jolly Componibili, maar zou geen potten breken. Het duurde lang voor aleer Simoni zich liet opmerken. Pas in 1997, toen hij voor MG-Technogym reed, liet hij zich voor het eerst opmerken. Met de openingsrit in de Giro del Trentino won Gilberto zijn eerste profzege, daar zou hij het lange tijd bij houden.

Twee jaar later maakte hij de overstap naar Ballan, na een slecht jaar bij Cantina Tollo. Simoni stond er weer, hij werd tweede in de Giro del Trentino en was voor het eerst klaar voor de Giro d'Italia. Met de ambities om een ritzege te versieren werd hij uiteindelijk derde in het eindklassement, achter Ivan Gotti en Paolo Savoldelli. Enkele weken na de Giro nam hij deel aan de Ronde van Zwitserland, waar hij zijn tweede profzege boekte door een bergrit te winnen. Net als in de Giro nam hij de laatste podiumplaats in beslag.

Zijn prestaties waren niet onopgemerkt voorbij de neus van de grote ploegen gegaan. Lampre haalde de toen 29-jarige Italiaan binnen en zou zich dat niet beklagen. Simoni zette alles op de ronde van zijn land, maar strandde net als het jaar daarvoor op de derde plaats. Dit keer wist hij wel een rit naar zich toe te trekken. In het najaar won hij ook een rit in de Vuelta a España, waar hij nooit klassementambities toonde.

Het jaar nadien werd uiteindelijk een van Giby’s beste seizoenen. Hij won tijdens de voorbereiding op de Giro een rit in de Ronde van Romandië en schitterde vervolgens met overmacht in zijn geliefkoosde wedstrijd. Niemand was in staat Simoni van de roze trui af te houden, hij werd voor het eerst eindwinnaar van de Giro en won ook een rit. Zijn dieptepunt volgde het jaar nadien bij Saeco, toen hij op verboden middelen werd betrapt en uit de Giro werd gezet.

Maar Simoni kwam er sterk uit, in 2003 won hij de ene na de andere voorbereidingswedstrijd op de Giro, won er drie ritten en werd voor de tweede keer in drie jaar eindwinnaar. Later dat jaar wou hij ook schitteren in de Tour de France, maar verder dan een ritzege en een 84e plaats kwam hij niet. De jaren daarop zette Gibo, zoals hij naast Giby ook genoemd wordt, jaar op jaar alles op de Giro. In 2003 moest hij zijn ploegmaat Damiano Cunego laten voorgaan en werd hij derde. Een jaar later strandde hij op de tweede plaats na Paolo Savoldelli en in 2006 werd hij voor zijn nieuwe werkgever Saunier Duval wederom derde.

Toch geeft de man uit Trento, die in 2007 zijn 36e verjaardag zal vieren, niet op. Hij wil de Giro nog een derde keer winnen en straks deelnemen aan de Olympische Spelen als mountainbiker.

Niels De Wit