WVcycling.com
  WIELRENNEN
 - Home
 - Deze Week
 - Deze Maand
 - Ploegen
 - Interviews
 - Dagboeken
 - Chasse Patat
 - Specials
 - WVbizar
 - Erelijsten
 - UCI ProTour
 - Updates
  KALENDER
 - Januari
 - Februari
 - Maart
 - April
 - Mei
 - Juni
 - Juli
 - Augustus
 - September
 - Oktober
 - November
 - December
 - NK's
 - Criteriums
 - Veldrijden
 - Beloften
 - Junioren
  WEBSITE
 - Nieuws
 - Links
 - RSS
 - Adverteren
 - Vacature
 - Redactie
 - Contact
  SPECIALS
 Special RvV: Opmerkelijke gebeurtenissen

Zondag is het al Ronde van Vlaanderen wat de klok slaat. WVcycling kan uiteraard niet achterblijven, en staat een week lang in het teken van de 92e 'Vlaanderens Mooiste'.

De rijkgevulde geschiedenis van de Ronde heeft uiteraard ook haar opmerkelijkheden. Vijf ervan hebben wij vanonder het stof gehaald en nu terug in het daglicht gezet...

1919: Van het front naar het podium

De derde editie van de Ronde van Vlaanderen stond nog in de schaduw van de Grote Oorlog. Henri Van Lerberghe, pas terug van het IJzerfront, wilde deelnemen maar had zelf geen fiets. Geen probleem, hij leende een rijwiel en riep zich prompt uit tot topfavoriet. Zijn makker in de oorlog, Jules Van Hevel, lachte er eens mee. Van Lerberghe liet het er niet bij en intimideerde hem met de woorden: “Ik rijd u los voor uw eigen deur!” Zo geschiedde. ‘Ritten’ reed een monstervoorsprong bij elkaar, zelfs een gesloten overweg deerde hem niet. Hij klauterde over de slagboom en door een wagon van de stilstaande trein. Vlak voor de aankomst in Gentbrugge stopte hij bij een café en dronk er een paar glazen. Het kwam ter ore van de koersdirecteur, die de verzorger van Van Lerberghe opdroeg hem te gaan halen. Toen ‘Ritten’ dan toch de velodroom opdraaide riep hij in licht beschonken toestand tot de menigte: “Ga maar naar huis en kom morgen terug, ik lig een halve dag voorop!”


1955: “Het wasmachien en de bareel”

In een bitterkoude editie van ‘Vlaanderens Mooiste’ behoorde Rik Van Steenbergen, elf jaar na zijn eerste winst in de Ronde, weer tot de topfavorieten. Hij ging al vroeg in de aanval en raapte onderweg een wasmachine op, door als eerste op de Kluisberg boven te komen. Na de Muur van Geraardsbergen kreeg Van Steenbergen het gezelschap van drie andere tenoren: wereldkampioen Louison Bobet, Hugo Koblet en Bernard Gauthier. De vier zouden gaan strijden voor de zege, maar op vijf kilometer van de meet kenden ze tegenslag. Een gesloten overweg kruiste hun pad. Toen Bobet, Koblet en Gauthier erover klommen, kon Van Steenbergen enkel hun voorbeeld volgen. Hij kreeg echter meteen uit de volgwagen te horen dat hij gedeclasseerd zou worden voor dit manoeuvre. Deze boodschap sneed ‘Rik I’ de benen af, zo verklaarde hij achteraf . In de sprint, nochtans zijn handelsmerk, werd hij pas derde, na Bobet en Koblet. De uitslag werd behouden, maar Van Steenbergen bleef verweesd achter, met die vervloekte wasmachine als magere troostprijs.

1977: De Vlaeminck, Maertens en de fietswissel


Op het palmares van Roger De Vlaeminck zal het wel de Ronde van Vlaanderen anno 1977 zijn die hem nog altijd het meeste schaamrood bezorgt op de wangen. Zoals vaak was Eddy Merckx nog voor de finale in de aanval getrokken. Op 80 kilometer van de eindmeet ging ‘de Kannibaal’ er al vandoor, wereldkampioen Freddy Maertens reed wat later naar Merckx toe. In de achtergrond vertrok op de Taaienberg een elitegroepje, met daarin onder meer De Vlaeminck. ‘Monsieur Paris-Roubaix’ was ongelooflijk sterk die dag en ging solo op zoek naar het vluchtersduo Merckx-Maertens. Uiteindelijk reed hij naar de tandem toe en trok het tempo de hoogte in. Eddy, na al die jaren versleten en later dat jaar ook gestopt, moest wonderwel lossen en Roger ging met Freddy alleen op weg naar Meerbeke. Tot UCI-commissaris Jos Fabri naast de twee kwam rijden: “Maertens, ge zijt uit de koers gezet!” De West-Vlaming had blijkbaar onreglementair van fiets gewisseld op de Koppenberg, maar wou desondanks niet uit koers stappen en reed fier in het regenboogshirt verder door. In een sprint, die er eigenlijk geen was, versloeg De Vlaeminck Maertens na kilometers in diens wiel vertoefd te hebben. “Eigenlijk wou ik Freddy laten winnen, maar aan de meet ben ik hem toch voorbij gereden. De mensen zouden wel rap vergeten hoe ik mijn Ronde gewonnen had, dacht ik. Maar nu, dertig jaar later, spreken ze er nog altijd schande van.”

1987: Polemiek rond Koppenberg


Eén beeld van de Ronde van Vlaanderen 1987 zal op ieders netvlies gebrand blijven. Jesper Skibby, op dat moment de enige koploper in de wedstrijd, komt zwalpend ten val op de glibberige kasseien. Omdat het peloton in aantocht is en een complete chaos dreigt, ziet de volgwagen achter Skibby maar één uitweg meer. Hij baant zich een weg over de fiets van de Deen, tot woede van het publiek. Skibby blijft achter met een verhakkeld rijwiel. Na het zoveelste incident op de Koppenberg wordt beslist om ‘de bult van Melden’ vanaf dan links te laten liggen. De risico’s op de smalle kasseiweg zijn te groot voor de renners, zeker bij regenweer. Vijftien jaar later, in 2002, maakt de Koppenberg echter opnieuw haar opwachting in de Ronde, na een complete heraanleg van het traject. In 2006 krijgen we echter weer dezelfde historische taferelen, een peloton dat te voet naar boven strompelt. Na de nodige herstellingswerken maakt de Koppenberg dit jaar echter weer haar opwachting, na een jaartje afwezigheid.

1994: Millimeterwerk


Een sprint met vier renners. De Italianen Gianni Bugno en Franco Ballerini, toenmalig Oostblokker Andrei Tchmil en Johan Museeuw. Laatstgenoemde was die dagen bezig zich te ontpoppen tot de patron der klassiekers, en was gezien zijn snelheid de grootste favoriet van dit kwartet om zichzelf op te volgen als winnaar van de Ronde. Maar de 27-jarige 'Leeuw van Vlaanderen' liet zich insluiten en werd naar de nadars gedreven. Met een ultieme versnelling in de laatste decameters ging hij toch nog over over Ballerini, zelfs Tchmil en hij smeet zijn wiel op de streep naast dan van Bugno. De tweevoudige wereldkampioen, die een patent had op lange sprinten vanop de kop, maakte echter het zegegebaar. En terecht, volgens de jury. Zij raamden de voorsprong van Bugno op zeven millimeter. Vader Museeuw haalde er universitaire onderzoeken bij en die konden op hun beurt geen haar verschil vinden. Maar de strijd was voor zoon Johan helaas gestreden, en later zou hij met de pedalen antwoorden door nog tweemaal 'Vlaanderens Mooiste' winnen. Ook zonder die ongeziene vierde zege in de Ronde mag 'de Leeuw' zich de beste Ronde van Vlaanderenrenner aller tijden noemen.

GERELATEERD AAN:
- Ronde van Vlaanderen

04/04/2008 door W. V. der Jeught, W. V. Vlierberghe & J. Vandenbroucke

  ADVERTENTIES
 

   
Deze website is het beste te bekijken met een resolutie van 1024 x 768 of hoger      Nedstat Basic - Free web site statistics     © WVcycling.com - wieleruitslagen.be 2002-2007
Gehost door