Zondag is het al Ronde van Vlaanderen wat de klok slaat. WVcycling kan uiteraard niet achterblijven, en staat een week lang in het teken van de 92e 'Vlaanderens Mooiste'.
In dit eerste deel richten we ons op de rijkgevulde ...
"Het begon in 1913. Met 37 deelnemers. En vijf volgwagens. Over 370 kilometer slechte steenwegen. Waartussen hier en daar toch al een fietspaadje lag. We kwamen toe te Mariakerke bij Gent. Op een houten pistje dat rond een vijverke lag. Op verre na geen toeschouwers genoeg om de helft van de 800 frank prijzen te betalen. En het jaar nadien? 1914? We herbegonnen met evenveel moed. Ze kwamen toe op de 'velodrom' van 'Deeske Poorter' te Evergem. Wel 20 toeschouwers meer dan in 1913!"
De geboorte van de Ronde van Vlaanderen, die 27e mei, kon niet beter beschreven worden dan door wie anders als Karel Van Wijnendaele zelf; de bezieler, de vader van 'Vlaanderens Mooiste'. De toenmalige oprichter en hoofdredacteur van
Sportwereld, geboren als Karel Steyaert op 16 november anno 1882 te Wijnendaele en gestorven op 20 december 1961 te Deinze, schiep een wielerwedstrijd die de beste Vlaamse renners tegen elkaar in de arena zou brengen en die qua moeilijkheidsgraad en afstand de vergelijking met buitenlandse en meer bepaald Franse topwedstrijden zou kunnen doorstaan. "Heeren, vertrekt!" De Ronde, zijn Ronde, groeide uit tot wat men de dag van vandaag als een van de grootste klassiekers en monumenten in de wielerwereld beschouwt, zoniet de allergrootste.
Die evolutie ging echter niet vanzelfsprekend. De eerste edities konden niet op een stevige opkomst rekenen. Maar Van Wijnendaele hield vol. Na de Eerste Wereldoorlog bracht hij tot eenieders verbazing een derde Ronde van Vlaanderen op gang, die jaar na jaar op een sterker deelnemersveld kon rekenen en meer en meer internationale reputatie kreeg. Andere tijdschriften en kranten bleven echter niet bij de pakken zitten en vielen
Sportwereld en de Ronde van Vlaanderen aan.
Het Volk kwam na de Tweede Wereldoorlog op de proppen met de Omloop van Vlaanderen, die meteen door mocht gaan als dé openingsklassieker. Na een lange juridische strijd kreeg Van Wijnendaele in samenwerking met Het Nieuwsblad zijn concurrenten toch op de knieën, die hun wedstrijd om enige vergelijking tegen te gaan moesten omdopen tot de Omloop Het Volk.
Op puur sportief vlak won de Ronde ook aan aanzien. Hoewel zij in de beginjaren vaak samen viel met Milaan-Sanremo en dus veelal in de schaduw stond, kwam er net na de Tweede Wereldoorlog een kantelfase. In 1948 sloegen alle organisatoren van de grote eendagsklassiekers de handen in elkaar, en riepen de Desgrange-Colombo in het leven. Deze voorloper van de latere Wereldbeker betekende voor 'Vlaanderens Mooiste' de grote stap naar de legende.
In 1961 overleed 'Koarle'. Hij was de pionier van de Vlaamse sportjournalistiek en de wielersport in het algemeen. 'De heraut van de Vlaamse spierkracht' stond bekend als een boeiend volksredenaar, een poëet die de sport naar eigen zeggen beschouwde als "een krachtige hefboom om de lichamelijke en zedelijke verbetering van het volk te bewerken." In een bloemrijke en barokke taal maakte hij van de Vlaamse renners helden. Hij schreef zoals hij het zelf zo mooi verwoordde "met de pen van ons hart en de inkt van onze ziel."
In het boek
De Ronde van Vlaanderen: De Ziel-De Helden-Het Epos geeft wielerauteur Rik Vanwalleghem de reputatie van Karel Van Wijnendaele als volgt weer: "Door het succes van
Sportwereld werd Karel Van Wijnendaele de meest gelezen Vlaming van zijn tijd. Nog meer dan Hendrik Conscience is hij het geweest die zijn volk leerde lezen. Hij schreef recht naar het hart van de volksmens. Het wemelde van de gallicismen en van fouten waarvoor eerstejaarsstudenten zouden zakken. Maar zijn bloemrijke, levendige stijl, zijn pittige zegswijzen, zijn volkse filosofie, zijn gezond verstand en zijn gedurfde standpunten, veelal tegen het establishment in, dreven de populariteit van Van Wijnendaele jaar na jaar de hoogte in. Als rasechte volksverteller wist hij voor welk publiek hij schreef, en hoe hij voor dergelijk publiek moest schrijven. Hij bood zijn lezers een venster op de wereld en blies met burleske beeldspraak en barokke beschrijvingen banale gebeurtenissen op tot feiten van de eerste orde. Uit zijn geschriften steeg de geur van embocratiezalf op, hij beschreef het lijden van 'onze koene wielerstrijders' zo treffend dat de lezer de pijn haast zélf kon voelen. Een Vlaamse triomf, zeker in het buitenland, leidde tot lyrische ontboezemingen waar men chauvinistisch kippenvel van kreeg."
Aan lyrische ontboezemingen geen gebrek, zeker niet als het over de Ronde van Vlaanderen gaat. Van alle liefdesverklaringen voor 'Vlaanderens Mooiste' zijn die van sportjournalist Joris Jacobs enkele van degene die het langst blijven nazinderen. "In het complex der grote klassiekers staat de Ronde van Vlaanderen alleen. Zij heeft haar eigen decor, zij stelt haar speciale vereisten. Te midden van het aanhoudend klimmen en dalen in de Waalse Pijl, het eindeloze glimmende asfalt in Milaan-Sanremo, de gierende vaart van Parijs-Roubaix en de tempo- en afstandzware Parijs-Brussel staat de Ronde. Ruig en somber als ons voorjaarsklimaat, hard en onverbiddelijk als het ware ontworpen om de lichamelijke en morele kracht van het Vlaamse volk in te laden. Decennia lang werden de Vlaamse renners in het buitenland als de kampioenen van de wilskracht betiteld, gewend aan en bestand tegen het zwaarste labeur. De Ronde van Vlaanderen, somber, schrikbarend en indrukwekkend, leek in haar loden zwaarte te zijn uitgesneden naar hun specifieke mogelijkheden, naar hun aparte eigenschappen, naar hun uitzonderlijke gaven van lichaam en wil."
"De Ronde is een karakterwedstrijd, hard en ruig, Het is een brok oud-Vlaamse symboliek: kleine, wriemelende mensen die ploeteren onder een wijde, grauwe hemel. De Ronde is geen vlucht- en geen klimmerskoers. Het is een jachtig gedaver, vol scherpe en hoekige kanten met overheersend grijze tinten. De Ronde van Vlaanderen verschilt van alle andere grote wielerwedstrijden door haar eigen sfeerschepping. Zij biedt unieke wielertaferelen in een exclusief kader. Dat speciale decor wordt gecreëerd door een aantal onvervangbare elementen: het heuvelachtige landschap, de kasseien en de klimatologische omstandigheden", deed Jacobs anno 1977 er nog een schepje bovenop.
GERELATEERD AAN:-
Ronde van Vlaanderen 
Special Ronde van Vlaanderen: Historie 
© WVcycling.com - wieleruitslagen.be 2002-2007
