De Oostenrijker Gerhard Trampusch (29) heeft een kwalijk imago in het profpeloton. In zijn tienjarige carrière als profrenner reed Trampusch maar liefst voor acht verschillende teams (Telekom, Mapei, Gerolsteiner, Acqua & Sapone, AKUD-Wiesenhof, Volksbank, Swiag-Team en Elk Haus). Bijna telkens opnieuw was er het jaarlijkse traditionele meningsverschil tussen ploegleiding en renner, waarna Trampush opstapte of verplicht werd om zijn koffers te pakken.
"Het zwarte schaap in de kudde"
In 2000 zette de jonge Oostenrijker zijn eerste stappen in het profpeloton. Bij het grote Telekom van Walter Godefroot mocht hij debuteren op het allerhoogste niveau, al was dat niet meteen een groot succes. "Godefroot zei me ooit eens dat elke kudde een zwart schaap telt. Hij doelde op mij. Hij kon er niet tegen dat zo'n jonge renner als ik tegen de stroom in zwom. Het boterde niet, maar ik kon toch niet blindelings op anderen beginnen vertrouwen? Ik heb nu eenmaal een sterk individueel karakter en je moet trouw blijven aan je eigen idealen en ideeën. Dat ging niet bij Godefroot, dus was het avontuur bij Telekom snel voorbij."

Trampusch verkaste naar Mapei, maar aan die samenwerking kwam algauw een einde. Toenmalig Mapeikopman Garzelli testte tijdens de Giro van 2002 positief op Probenecide (een vochtafdrijvend middel dat andere dopingmiddelen kan maskeren), waarna de sponsor besliste om de wielersport te verlaten. Het Duitse Gerolsteiner bracht redding, al beklaagt Trampusch zich die overstap nog steeds. Het grote struikelblok voor een goede relatie hete in die tijd Georg Totschnig.
De 'achterklap' van Georg Totschnig
"Mijn episode bij Gerolsteiner kondigde zich veelbelovend aan, al was het even snel duidelijk dat men mij zo snel mogelijk kwijt wilden. Mijn toenmalige ploegmaat Georg Totschnig naaide de ploegleiding achter mijn rug op om me buiten te zwieren. Ik maak er geen geheim van dat we niet met elkaar konden opschieten, maar zulke zaken zijn me toch serieus in het verkeerde keelgat geschoten", aldus Trampusch.
Totschnig was niet erg tevreden over het werk van zijn adjudant in de Giro van 2003 (waar hij een vijfde plaats in het eindklassement versierde) en dat liet hij duidelijk merken. "Ik heb hem dat duidelijk gesteld", liet Totschnig destijds weten. "Emoties tellen in deze sport niet mee. Als hij faalt, moet hij de gevolgen dragen."

"
Quatsch", zegt Trampusch over die uitspraak. "Totschnig zocht een resem aan luxehelpers waar Jan Ulrich in die tijd kon op vertrouwen. Net alsof hij aan Ulrich kon tippen in het rondewerk? Hij verwachte onmogelijke zaken van mij. Hij zocht een 'miniversie' van Totschnig die keurig 'ja' knikte en alles deed wat hij vroeg. Sorry, maar zo werkt het niet. Die jongen had een ernstig probleem met zichzelf. Dat hij maar eens in de spiegel kijkt."
Geldproblemen bij Acqua & Sapone
Totschnig haalde zijn slag binnen en Trampusch mocht opkrassen. Uiteindelijk bood het Italiaanse Acqua & Sapone hem onderdak. Na een verdienstelijke Ronde van Italië – waar Trampusch een 26e plaats in het algemene klassement wegkaapte - verzuurde ook daar de relatie tussen beide partijen. "In totaal heb ik in 2004 maar liefst 15.000 euro uit eigen zak in verplaatsingskosten gestoken, zonder dat ik er een cent voor terug kreeg. Tja, dan ben je natuurlijk niet geneigd om bij zo’n ploeg te blijven. Alles draait in een relatie toch om wederzijds vertrouwen en respect?"

Ook de leiding van Acqua & Sapone was niet gehaast om mijn contract te verlengen. "Ik was te sterk om in het ProContinentale circuit te blijven ronddobberen", was hun mening. "Ik moest maar maken dat ik naar een ProTourteam kon. Allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan… Ik stond ondertussen toch maar weer mooi op straat."
"Volksbank: de grootste stommiteit uit mijn carrière"
Wiesenhof-AKUD viste de Oostenrijker op. Na twee rustige jaren bij de Duitse tweedeklasser besloot Trampusch dat het tijd was om weer naar eigen land te trekken bij Volksbank. "De grootste stommiteit uit mijn carrière", kijkt hij nu terug op die periode. "Vanaf het begin waren er meningsverschillen met de ploegleiding op vlak van materiaal en begeleiding. De fietsen stonden niet afgesteld op de manier die ik wou en dat maakte ik ook onmiddellijk duidelijk. Een beetje later werd ik nog ziek (door een insectenbeet, red), waardoor ik lange tijd buiten strijd was. De ploegdokter oordeelde dat ik die ziekte inbeeldde - stel je voor - waarna ik mijn ontslagbrief in de bus kreeg… dat was pas een lachwekkende actie."

"Ik ben naar de rechtbank gestapt om mijn gelijk te eisen. Dit kon ik toch zo niet laten? Ik verloor mijn aanzien in het peloton en ook nog eens een smak geld. Gelukkig geloofde de rechter mijn versie, waardoor ik het meeste van mijn achterstallige loon toch nog kon opeisen. Het hoofdstuk bij Volksbank is nu definitief afgesloten. Ik hoop echt dat ik met mensen als Thomas Kofler (Teammanager van Volksbank, red) niks meer te maken zal hebben in de toekomst."
Na zijn ontslag kon Trampusch enkele maanden aan de slag bij het amateurteam Swiag-Team, waarna Elk-Haus aan de deur klopte. "Gelukkig. Anders was mijn carrière definitief voorbij." Het is nu afwachten op Trampusch zich eindelijk nog eens kan bewijzen op het internationale wielertoneel.
Met dank aan sportnet.at en gerardtrampusch.com GERELATEERD AAN:-
Gerhard Trampusch-
Elk Haus-Simplon