“Ik ben benieuwd naar het nieuwe seizoen”
Aart Vierhouten is sinds vorig seizoen een van de leiders van het Skil-Shimanoteam. De Nederlander, die door Lotto in 2005 op straat werd gezet, kijkt nog altijd met rancune terug op zijn periode bij de Belgische ploeg. We spraken met Aart over zijn ambities, zijn periode bij Lotto en zijn ploeg voor dit seizoen. Aart is in elk geval met de nodige ‘grinta’ aan het nieuwe seizoen begonnen.
“We staan eindelijk weer voor een nieuw wielerseizoen, waar we weer volop tegenaan zullen gaan. Met alles en iedereen waarover de ploeg beschikt. Zowel met de jonge nieuwe renners als met de renners die al wat verder staan en al de nodige wedstrijden gereden hebben. Ik ben benieuwd naar het nieuwe seizoen.”
Wat wordt je doel voor dit seizoen?
Het eerste doel is om met de ploeg te scoren. Het maakt niet uit wie. Als we maar bepaalde wedstrijden kunnen winnen of voor de overwinning kunnen meedoen. Ons laten zien in de grote wedstrijden, goed in beeld rijden. Dat wordt ook dit seizoen weer de opdracht.
Daarnaast zou ik natuurlijk ook graag eens als eerste over de finishlijn willen komen. Dat blijft toch nog steeds het doel van het wielrennen. Als dat dan lukt, ben je daar uiteraard tevreden over.
Over welke koersen spreken we dan?
Het eerste luik is voor mij tot de Gold Race, met daarbij een heleboel klassiekers. Al wordt het natuurlijk moeilijk om te winnen aangezien er een heleboel toppers meestrijden in die wedstrijden. Daarna is er een kleine pauze en dan begint het vanaf mei weer met de Ronde van België, de Electro-Tour, de Ronde van Luxemburg, …. Met als hoogtepunt het Nederlands kampioenschap. In die blokken waarover ik spreek, wil ik graag een overwinning halen. Dat blijft toch het doel.
Vorig jaar behaalde je een knappe derde plaats in de E3-prijs. Hoe kijk je daar nu, ongeveer een jaar later, op terug?
Een hoogtepunt, zeker weten. Of er meer had ingezeten? Nee, de sterkste renners hebben daar de wedstrijd beheerst (Boonen en Ballan, nvdr), daar kon ik niet met mee. Maar dat gold voor iedereen die daar rondreed. Zij waren gewoon de twee beste en de derde plaats was dan gewoon the best of the rest.
Kan je daar dan gemakkelijk mee leven?
Ja, voor mij was dat uitzonderlijk mooi. Naast de beste twee klassieke renners van dat moment op het podium was al knap. Als je dan hun leeftijd afweegt tegenover de mijne. Die mannen zijn meer dan 10 jaar jonger dan ik. Het voelde wel goed om daar op het podium te staan.
Je had toen moeite om de fles champagne op het podium te openen, heb je daar ondertussen al op geoefend?
Die zat behoorlijk vast, dat klopt. Maar dat lag meer aan de fles dan dat het aan mij lag. (lacht)
“Liever meer Nederlanders”
Skil is een vrij nationale ploeg met allerhande nationaliteiten. Wat vind je zelf van die mix?
Ik had persoonlijk liever tien extra Nederlandse of Nederlandstalige jongens in de ploeg gehad. Ik vind dat je er als ploeg meer kan uithalen wanneer je over eenzelfde basistaal en eenzelfde nationaliteit beschikt. Dan is er meer duidelijkheid en leeft de gedachte meer dat je voor elkaar door het vuur kan gaan. Al moet ik wel zeggen dat er met de Duitsers in de ploeg niet veel problemen zijn.
Het is nu afwachten wat het gaat geven met de drie nieuwe Franse renners. Ze zijn gelukkig allemaal jong. We hopen dat we ze ambitieus kunnen houden en dat we ze kunnen leren rijden zoals wij doen. Op een aanvallende manier. Eenmaal ze dat aangeleerd hebben, zal het wel geen probleem zijn.
“Ik ben blij dat ik bij Lotto weg kon”
In België kennen we jou vooral van in je Lotto-tijd. Was die manier van koersen anders dan bij Skil?
Dat valt nogal mee. Op het moment dat ik voor Lotto reed, moesten de beslissingen ook in de wedstrijd zelf genomen worden. En dan durfde ik die ook wel al eens te nemen. De essentie blijft dezelfde, of je nu bij Skil of Lotto rijdt. Of je nu bepaalde richtlijnen geeft aan Thiery Marichal of aan Piet Rooijakkers. De beslissingen blijven dezelfde.
Maar bij Skil vertolk je toch een andere rol dan bij Lotto? Bij Skil sta je toch hoger in de hiërarchie?
Nee, dat klopt niet! Het is niet omdat je wedstrijden wint, dat je dan automatisch de meeste invloed hebt binnen een ploeg. Het is een kwestie van durf. De ene durft een beslissing te nemen, de andere niet. De ene zegt het hardop en de andere denkt het, maar doet het niet.
Maar er wordt normaal gezien altijd wel een persoon gevonden om die taak op zich te nemen. En soms gaat het al eens mis, dan ga je op je bek. Maar daardoor leer je dan wel weer voor de volgende keer. Dat is zowat het verhaal in mijn carričre.
Ben je nu eigenlijk tevreden dat je bij Lotto weg kon?
Ik ben echt wel blij dat ik daar weg kon, zeker door de manier waarop ze bij Lotto met de renners omgingen. Dat hoort gewoon anders te zijn.
In welke zin?
Als je werknemers hebt, moet je daar met respect mee omgaan. Wanneer ze het goed doen, hoef je daar niet steeds commentaar op te leveren. Dan moet je juist tevreden zijn over die mensen. Als ze dan de beslissing nemen om een renner van 34 in te ruilen voor een renner van 23, en die dan net hetzelfde werk laten doen als die renner van 34… tja, zo werk het niet.
Kijk naar de klassiekers. Dan kom je op een gegeven punt in de wedstrijd waar er een gaatje moet dichtgereden worden. Dan kan je niet verlangen van een jongen van 23 dat hij die taak op zich neemt. Als ervaren renner kan je dan net iets meer op bepaalde momenten door die jarenlange ervaring. En dat leken ze niet te begrijpen bij Lotto.
Dat heeft Peter (Van Petegem) ook duidelijk in de krant laten blijken. Als ze jongens als Vierhouten, Baguet en Hoste wegdoen voor jonge kerels, heeft dat consequenties.
“Nooit meer kunnen fietsen”
Heb je uit je carričre gehaald wat er uit te halen was?
Ik ben in ’99 aangereden door een auto op training in Spanje. Daar heb ik een verschrikkelijke weerslag van gehad. Mijn bekken was totaal verbrijzeld en ik zou bij wijze van spreken nooit meer kunnen fietsen hebben. Het heeft zeker drie jaar geduurd eer ik terug het niveau van 1998 heb kunnen halen. Sindsdien ben ik in het langere werk bergop wel een flink pak minder dan voordien. Dat is zeker te wijten aan die kwetsuren die ik toen opliep. Dus op dat gebied had er wel wat meer ingezeten. Al ben ik best tevreden over hetgeen ik nu bereikt heb. Ik heb nergens echt spijt van.
Aart Vierhouten uitte in de aanloop naar het wereldkampioen van vorig jaar, kritiek op bondscoach Egon van Kessel. Het selectiebeleid klopte niet in de ogen van Aart Vierhouten.
Als Egon van Kessel je dit jaar belt voor een WK-selectie, ben je dan beschikbaar?
Nou, dan moet het parcours me wel liggen. Vorig jaar vond ik dat ik in de selectie hoorde. Ik sta nog steeds achter mijn woorden van toen. Ik weet niet hoe het parcours dit jaar is, maar als het een parcours is waar ik van denk dat ik een rol kan vervullen voor de ploeg wil ik graag mee. Anders hoeft het voor mij niet. Ik vind dat de beste renners van Nederland op een WK moeten rijden. Als ik daar bij hoor of niet, maakt me niet zoveel uit. Maar ik heb geen problemen om onder Egon van Kessel te rijden, daar zal het in ieder geval niet aan liggen.
Hoe lang zien we Aart Vierhouten nog in het peloton?
Dat is een moeilijke vraag, aangezien ik dat zelf nog niet weet. Als ik kan fietsen en presteren zoals vorig jaar, wil ik gewoon door blijven gaan. Voor dit jaar is dat natuurlijk nog een vraag en zullen we nog moeten zien hoever ik kom om op niveau mee te kunnen doen. De beslissing om er mee te stoppen is daarvan afhankelijk. Als je merkt dat het niet meer lekker gaat of op training doe je niet meer wat je gewoon bent om te doen, dan is het moment natuurlijk dichtbij om te zeggen: ‘Kijk, ik stop ermee’. Maar voorlopig denk ik daar nog niet bij na.
Bedankt Aart! GERELATEERD AAN:-
Aart Vierhouten 
Interview met Aart Vierhouten 
© WVcycling.com - wieleruitslagen.be 2002-2007
