“Aanleunen bij de echte wereldtop!”
Een van de aangename verrassingen dit seizoen langs Belgische zijde was ongetwijfeld de 30-jarige Belg Bjorn Leukemans. Niet alleen was er zijn ritzege in de Ronde van Oostenrijk (zijn eerste grote prijs voor Predictor-Lotto), ook speelde hij een voorname rol in wedstrijden als Parijs-Roubaix en het WK. WVcycling zocht de renner op en sprak met hem over de het voorbije seizoen.
Vlaanderen versus Wallonië
Bjorn Leukemans is al enkele jaren een vertrouwde naam in het peloton. Sinds zijn overwinning in de koninginnenrit in de Ronde van België 2004 weet men in dat er rekening moest worden gehouden met de Antwerpenaar. In de Amstel Gold Race, de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik toonde Leukemans zich verschillende keren van zijn beste kant, maar een echte topnotering bleef echter uit.
Dit seizoen veranderde hij dan ook het geweer van schouder en focuste zich volledig op het Vlaamse werk. Met succes. In Dwars door Vlaanderen (13e), de Brabantse Pijl (7e) en in de Ronde van Vlaanderen (20e) zagen we hem mooi op het voorplan. “Een geslaagd idee was die verandering van programma. Het speelde al langer in mijn hoofd en ik ben dan ook blij dat ik de daad bij het woord heb gevoerd.”
Dromen van winst in Roubaix
Het hoogtepunt van het seizoen was echter Leukemans’ deelname aan Parijs-Roubaix. In zijn allereerste deelname aan de ‘Hel van het Noorden’ pakte hij onmiddellijk een top vier notering. “Roubaix is een zalige koers om te rijden wanneer je goed over de kasseien kan rijden. Het was droog en alle weerselementen zaten mee Ik had echt een supergevoel die dag.”
Dat de Antwerpenaar zo presteerde mag als een wonder genoemd worden. Zo was hij helemaal niet voorzien voor de kasseienklassieker. “Ik wou Roubaix op voorhand wel betwisten, maar de ploegleiding kwam uiteindelijk met argumenten af waarom ik ze beter niet zou rijden. Ik had er oren naar en begreep hun beslissing, aangezien ze ergens gelijk hadden. Toen kwam echter het forfait van De Vocht, waardoor de ploegleiding toch nog iemand moest optrommelen. Ze keken naar de renner met de beste conditie op dat moment, en dat bleek ik te zijn.”
Na een knappe wedstrijd werd ‘Zorro’ uiteindelijk vierde. “Er zat die dag zeker meer! Mits een betere parcourskennis maak ik aanspraak op de tweede plaats. Steffen Weseman en Juan Antonio Flecha waren minder sterk maar helaas wel slimmer die dag. Zij hadden een betere kennis over wat ons nog te wachten stond en dat brak me wat op naar het einde toe.”
Maar niet getreurd voor Leukemans! In 2008 volgt meer dan waarschijnlijk een herkansing. “Ik mag het hopen dat Roubaix volgend jaar opnieuw op mijn programma staat. Ik hoop met dezelfde benen te kunnen vertrekken, dan moet ik in staat zijn om op het podium te staan en mits een beetje geluk te winnen. Ik zou graag eens op het hoogste schavotje plaatsnemen, al staat de Ronde van Vlaanderen nog net dat tikkeltje hoger in hiërarchie. ‘De Ronde’ is en blijft een Belgische klassieker! Een Belgisch monument dat zeker niet zou misstaan op mijn erelijst.”
Juichen in Oostenrijk
Na het sterke voorjaar volgde een kleine teleurstelling voor Leukemans. De renner werd door zijn ploeg gepasseerd voor een Tourselectie en dat zinde hem niet echt. Noodgedwongen verscheen de hij dan maar aan de start van de Ronde van Oostenrijk. In rit vier van de Ronde sloeg Leukemans toe.
“Die dag moesten we de Grossglockner over”, gaat Leukemans terug in de tijd. “Een col van circa 20 km lang en met een hoogte van 2600 meter. Ik had een zeer goede dag, dus heb ik gewoon mijn eigen tempo bergop gereden. Dat bleek niet veel lager te liggen dan de snelheid waarmee de klimmers reden. Zo had ik ze net voor de top nog altijd in het vizier. In de afdaling ben ik terug komen aansluiten om op het einde, na nog een paar kleine colletjes, weg te rijden.”
“Of het een zware last was die toen van zijn schouders viel? Nee niet echt, ik wist dat het er zat aan te komen het moest gewoon ook wat meezitten. Ik vind trouwens die uitslagen in Parijs-Roubaix knapper en belangrijker dan die ritwinst.”
“Nu pas ken ik écht mijn lichaam”
Leukemans is nu dertig en moet dus eigenlijk op het toppunt van zijn kunnen zitten. “De progressie die er al enkele jaren geleden had moeten zijn, is nu pas aangekomen. Dat had te maken met tal van blessures. Ik ken mijn lichaam nu en weet hoe ik moet pieken. Ik kijk dan ook meer dan ooit uit naar volgend jaar. Zoals ik in 2007 heb laten zien op het WK, weet ik dat ik kan aanleunen bij de echte wereldtop. Dit jaar misschien nog net niet; maar ik maak me sterk dat dat gaat komen in het volgende seizoen.”
Niet alleen groeit het geloof in het kunnen van de renner bij hem zelf, maar ook bij de media. “Ik denk dat die kentering er stilaan aan het komen is. Die mindere media-aandacht in het verleden…het is aan mij om het tegendeel te bewijzen met de benen.”
GERELATEERD AAN:-
Björn Leukemans 
Interview met Björn Leukemans 
© WVcycling.com - wieleruitslagen.be 2002-2007
