Tussen alle CERA, partydrugs en aangekondigde comebacks door, werd het wielerjaar 2008 ook gekleurd door tal van sportieve prestaties. Daarom kan u vanaf woensdag op onze website stemmen op de renners die volgens jou de titel 'WVcycling Renner van het jaar 2008' verdienen.
Om de auteurs van die historische momenten nog eens in de kijker te zetten, stelt onze redactie de twintig genomineerden voor. Vandaag zijn de eerste tien aan de beurt, morgen komt de rest aan bod.
Alessandro Ballan - Tom Boonen - Marzio Bruseghin - Fabian Cancellara
Mark Cavendish - Sylvain Chavanel - Alberto Contador
Damiano Cunego - Stijn Devolder - Robert Gesink
De volgende tien
Alessandro Ballan
Het voorjaar van Alessandro Ballan was er een op niveau, maar zonder zeges. In de nostalgische Monte Paschi Eroica moest hij enkel Fabian Cancellara laten voorgaan, iemand die hij ook tegenkwam in de finales van Milaan-Sanremo, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. In die laatste mocht hij samen met de Zwitser winnaar Tom Boonen flankeren op het podium.
De zomer van de bijna 29-jarige Italiaan leverde ereplaatsen op in de Tour de France, de Coppa Bernocchi en de Grote Prijs van Plouay. In de Vuelta a España proefde de renner van Lampre weer de smaak van de overwinning. Hij zong een lange ontsnapping uit in de zevende etappe, en mocht daarbovenop een dagje de amarillo leiderstrui aantrekken. De vorm groeide naar een piek, wat later op de maand duidelijk zou worden.
Het wereldkampioenschap in eigen land werd de mooiste dag van Ballan als renner. Ondanks meerdere aanvallen onderweg zat hij ook in de finale vooraan. De grote favorieten lieten het afweten, dus rook 'Bontempino' zijn kans. Met een laatste bom op een goeie kilometer van de streep gooide de Italiaan iedereen los en eigende hij zich voor eigen volk de regenboogtrui toe. Kleuren die hij in de Ronde van Lombardije met verve toonde, in dienst van latere winnaar Damiano Cunego.
Wim Van Vlierberghe Terug naar top
Tom Boonen
Zoals elk jaar het geval is zette Tom Boonen het seizoen in met een succesreeks in het verre Qatar. Ook aan de andere kant van de aardbol, in een natgeregend Californië, mocht hij de handen in de lucht smijten. Het uithangsbord van Quick Step kon dus met een gerust gemoed naar zijn geliefkoosde Vlaamse wegen.
Maar daar ging het niet zo voortvarend als andere jaren. De benen waren nochtans goed, maar het wedstrijdverloop zat de Balenaar nooit mee. In 'zijn' E3-Prijs waren de vroege vluchters sterker dan verwacht, in de Ronde van Vlaanderen maakte ploegmaat Stijn Devolder het mooie weer. Tussen Parijs en Roubaix moest het dus gebeuren, en dat was ook het geval. 'Tornado Tom' raasde weer, en met een ongelofelijke explosie sprintte hij Fabian Cancellara en Alessandro Ballan in de vernieling. Een blunder in de Scheldeprijs bedierf de vreugde niet, Boonen had immers weer een grote klassieker beet.
Met een ritzege in de Ronde van België leek de opbouw naar de Tour de France goed ingezet. Maar dan braken zwarte dagen aan, want Boonen werd betrapt op het privégebruik van cocaïne. Geen dopingschandaal, maar toch een zware klap voor de Belgische wielersport en de renner zelf. Omwille van zijn slipper werd hij ook geweigerd in de Tour, dus moest hij via alternatieve wegen het seizoenseinde in.
Maar die opdoffer schudde de net 28-jarige renner wakker. In elke rittenkoers waar hij vervolgens startte, oogste hij minstens één etappe. In de Vuelta a España, waar hij zijn allereerste en meteen ook tweede ritzege uit zijn carrière boekte, bleek hij klaar voor het wereldkampioenschap in Varese. Boonen kwam daar ook uitstekend voor de dag, maar de tactiek van de Belgische delegatie zakte in de slotronde in elkaar. In Parijs-Tours was de 'Quickstepper' opnieuw tevergeefs zegerijp, maar met vijftien overwinningen mag hij zich na Mark Cavendish de grootste slokop dit seizoen noemen.
Wim Van Vlierberghe Terug naar top
Marzio Bruseghin
De meest regelmatige renner op rondegebied in 2008 is ongetwijfeld Marzio Bruseghin. In de drie grote rondes waaraan hij dit jaar deelnam, haalde hij maar liefst tweemaal de top tien. In de Tour de France, waar hij een helpersrol vertolkte voor een ontgoochelende Damiano Cunego, sleepte hij bovendien nog een notering in de top dertig uit de brand.
Helemaal top was de 34-jarige Italiaan in 'zijn' Ronde van Italië. Met een uitzonderlijke regelmaat in klim- en tijdritwerk schopte de
gregario pur sang het tot op de derde podiumstek. Bruseghin, die bij de afwezigheid van Cunego als kopman mocht starten, werd vooraf gezien outsider op een plaatsje in de top tien. Maar met een tijdritzege in Urbuno en met dichte ereplaatsen op onder meer Plan de Corones presteerde hij vér boven de verwachtingen. Zijn achtste plaats uit de editie van 2007 werd met verve verbeterd.
Bruseghin zette wat later in op een mooi klassement in de Ronde van Spanje. Dat hij tussendoor nog berenwerk verzette in de Tour, werd maar als de normaalste zaak beschouwd worden. De Italiaanse liefhebber van ezels slaagde in zijn opzet en nam in Madrid plaats op de tiende plaats in de eindafrekening.
Kristof Wagemans Terug naar top
Fabian Cancellara
Zwitserland doet weer mee voor de prijzen in wielerland! En dat heeft het vooral te danken aan Fabian Cancellara. De man met het indrukwekkende torso, schitterde de voorbije jaren in het klassieke werk en deed dat nogmaals over in 2008. In Tirreno-Adriatico, een wat ondergewaardeerde rittenkoers, reed hij zowel bergop als in het werk tegen de klok alles aan flarden.
De toon was gezet. 'Spartacus' droomde ervan om alle grote wielermonumenten eenmaal te winnen. Voor de Zwitser lijken dromen niet altijd bedrog te zijn, te beginnen met Milaan-Sanremo. Op een hertekend parcours greep Cancellara zijn kans en beukte in zijn gekende stijl de deur open naar de overwinning. Het was zijn gekende recept: enkele kilometers voor het einde een ultieme uitval placeren.
In de Ronde van Zwitserland verbaasde hij zo twee keer vriend en vijand én het hele peloton. Na een voor zijn doen wat mindere Tour de France werd hij dé wielrenner van de Olympische Spelen in Peking. Op een parcours dat niet voor hem geschikt leek reed 'der Canc' naar brons in de wegrit en stoomde hij naar goud in de tijdrit, wat het hele seizoen zijn grote doel was. Toen was het vat af, maar de oogst was zonder meer subliem. In Vlaanderen werd Fabian Cancellara alvast bekroond tot Internationale Flandrien van 2008.
Jeroen Vandenbroucke Terug naar top
Mark Cavendish
Na zijn ontbolstering in 2007 kreeg Mark Cavendish de moeilijke opdracht om te bevestigen. De Brit had alles in zich om dé sprintsensatie te worden, maar het moest er nog altijd uitkomen. Hij begon zijn seizoen alvast sterk met twee ritzeges in de KBC-Driedaagse De Panne-Koksijde. En dat waren niet zo maar wat zeges, hoe hij daar de tegenstand degradeerde was zelden gezien.
Op dat elan ging hij verder en won hij voor het tweede jaar op rij de Scheldeprijs. Zijn vuurproef kwam er in de Giro d'Italia. Een grote ronde vergt veel van een renner, maar dat was geen enkel probleem voor de inwoner van het Isle of Man. Hij sprintte af en toe mee en won zo twee ritzeges. Toen was voor velen al duidelijk: op pure snelheid delft iedereen het onderspit tegen Cavendish.
Als kers op de taart bewees hij dat in de Tour de France. In
la Grande Boucle won hij, met dank aan een uitstekend Team Columbia, maar liefst vier ritzeges bij zijn debuut. Een prestatie om u tegen te zeggen. Na enkele ritjes meegenomen te hebben in het najaar kijkt de ambitieuze Cavendish al vooruit naar volgend seizoen. Dan wil hij het officieuze wereldkampioenschap voor sprinters, Gent-Wevelgem, samen met de groene trui op zijn palmares bijschrijven.
Jeroen Vandenbroucke Terug naar top
Sylvain Chavanel
Dit seizoen werd voor Sylvain Chavanel - eindelijk - het jaar van de doorbraak. In de Ronde van de Middellandse Zee greep de Franse
chouchou een etappezege, iets wat hij herhaalde in Parijs-Nice met een top tien in het eindklassement daarbovenop.
De 29-jarige Cofidisrenner ontdekte zichzelf ook op Belgische wegen. In Dwars door Vlaanderen en de Brabantse Pijl soleerde hij, telkens in barre weersomstandigheden en geruggesteund door Nick Nuyens, naar de overwinning. Later op het jaar greep greep 'Chava' ook een langverwachte eerste ritwinst in de Ronde van Frankrijk, waardoor hij nog onsterfelijker werd in eigen land.
Ook op tijdritvlak toonde de grote broer van Sébastien zich van zijn beste kant. Na een jaar mocht hij en alleen hij zich weer de terechte nationale kampioen tegen het uurwerk noemen. In de Tour klokte Chavanel twee keer een tijd bij de beste twintig, in de Vuelta hield enkel Levi Leipheimer hem van een zege op de tijdritfiets. Op het wereldkampioenschap tijdrijden tenslotte vervolledigde hij de top tien.
Wim Van Vlierberghe Terug naar top
Alberto Contador Velasco
De Tourwinnaar van 2007 had zich een hele winter gericht om nogmaals te schitteren in de Ronde van Frankrijk. De organisatie van de grootste wielerwedstrijd ter wereld zag dat echter niet zitten door extrasportieve redenen: zijn ploeg Astana had namelijk een slechte reputatie gekregen door enkele dopingzondaars.
Contador liet het echter niet aan z'n hart komen en besloot om al z'n pijlen op de Vuelta te richtten. Als voorbereiding won hij in april de Ronde van het Baskenland en was even op vakantie om de batterijen weer op te laden. Tot hij het signaal kreeg van z'n ploegmanager Johan Bruyneel dat hij mocht starten in de Ronde van Italië. De Madrileen beperkte er zich tot het volgen van de Italiaanse tenoren maar kon voorsprong nemen door zijn sterke tijdrit.
En aldus geschiedde: Contador won zijn tweede grote ronde uit z'n carrière. Meteen had hij een nieuw doel: de drie grote rondes winnen in anderhalf jaar, enkel de Ronde van Spanje ontbrak nog op z'n palmares. Door het wegblijven uit de Tour kon de Spaanse dartele klimmer zich perfect voorbereiden en kwam in Granada enkel aan de start om te winnen. Even konden enkele concurrenten hem bedreigen maar niet voor lang. Alberto Contador is zo pas de vijfde renner aller tijden die de drie grote ronden op zijn naam kon schrijven.
Jeroen Vandenbroucke Terug naar top
Damiano Cunego
Ook Damiano Cunego heeft een plaatsje verdiend bij de selectie van WVcycling. De Italiaanse kroonprins, die inmiddels 27 lentes heeft bereikt, startte zijn seizoen in Parijs-Nice met een zeventiende plaats in het klassement en piekte eerst naar de Waalse klassiekers. Geen slecht idee, want Cunego trok op overtuigende wijze de Amstel Gold Race naar zich toe. In een machtige spurt op de Cauberg klopte ‘il Piccolo Principe’ Fränk Schleck en Alejandro Valverde. Ook in de Waalse Pijl (derde) en Luik-Bastenaken-Luik (dertigste) startte Cunego als favoriet, maar hij kon de verwachtingen niet volledig waarmaken.
Vervolgens liet de Italiaan ‘zijn’ Giro d’Italia schieten om te schitteren in de Tour de France. In zijn eerste deelname twee jaar geleden won Cunego de witte trui als beste jongere en hij wilde dit jaar nog beter doen. Aan zijn hoge verwachtingen kon de renner van Lampre echter nooit voldoen. Nadat Cunego inzakte in de bergetappes, startte de Italiaan niet meer in de negentiende etappe na een zware valpartij. Zijn seizoen leek dus in mineur te eindigen, maar via de Vuelta bereidde Cunego zich voor voor het WK in eigen land.
In Varese startte de oud-Girowinnaar als een van de schaduwkopmannen achter Paolo Bettini. In de slotfase koos hij samen met de latere wereldkampioen Alessandro Ballan het hazenpad en spurtte achter zijn juichende land en ploeggenoot naar de zilveren medaille. Goed voor de teamgeest bij Lampre en dus trok Cunego met volle moed naar Lombardije, om daar ‘de Koers van de Vallende Bladeren’ voor de derde maal aan zijn palmares toe te voegen. Met succes, want na een weergaloze afdaling reed Cunego ditmaal solo naar zijn tweede zege op rij. Een goede week sloot de Italiaan zijn seizoen af met winst in de Japan Cup: zijn vijfde overwinning in 2008.
Stefan Bosson Terug naar top
Stijn Devolder
Stijn Devolder begon dit seizoen met rit- en eindwinst in de Ronde van de Algarve. In aanloop naar de voorjaarsklassiekers kwam de aanwinst van Quick Step niet bijster goed voor de dag, maar de Belgische kampioen had perfect gepiekt. Niemand was actiever dan hij in de Ronde van Vlaanderen, en na een heroïsche en razend spannende solo over de Muur en de Bosberg behaalde 'Volderke' de mooiste zege uit zijn carrière. Ook in Parijs-Roubaix beschikte hij over uitstekende benen, maar daar was ploegmaat Tom Boonen aan de beurt.
In het het volgende seizoensdeel gooide de 29-jarige West-Vlaming het over een andere boeg. Haarscherp verscheen hij aan de start van de Ronde van België, die hij met overmacht op zijn naam schreef. In de Ronde van Zwitserland klom de Belg als nooit tevoren, en ondanks een slechte dag trok hij met ambitie naar de Ronde van Frankrijk. Aanvankelijk leek zijn hoop op een mooi eindklassement gegrond, maar zijn rijkgevulde programma en de griep bij de start van de Tour speelden hem parten. Uiteindelijk zou hij Parijs zelfs niet meer zien.
Het najaar pakte hij, na het verlies van de driekleur op de weg, de Belgische titel tegen de klok. Een vijfde plaats in de slottijdrit van de Eneco Tour en een zesde plaats op het wereldkampioenschap tijdrijden stemden Devolder opnieuw niet tevreden, maar zijn overwinning in 'Vlaanderens Mooiste' pakken ze hem nooit meer af.
Wim Van Vlierberghe Terug naar top
Robert Gesink
Dat zijn ritzege in de Tour of California in februari geen toevalstreffer was bewees de pas 21-jarige Robert Gesink al snel. Begin maart speelde hij als jongeling lang mee voor de grootste onderscheiding in Parijs-Nice. Door een slechte afdaling in het slotweekend gaf hij alsnog alles uit handen en werd hij vierde.
Een vierde plaats die Gesink regelmatig zou behalen. Net naast het podium, maar daarom niet onzichtbaar. Ook in de Waalse Pijl was dat het geval, evenals in de Dauphiné Libéré, waar hij alleen het koningstrio Valverde-Evans-Leipheimer voor zich moest dulden. Nederland droomde luidop van een nieuwe ronderenner, iets wat zijn prestaties later op het jaar in de Vuelta niet zouden tegenspreken.
Na een dubbele toptienplaats op de Olympische Spelen kwam de Nederlander met verwachtingen aan de start in de Ronde van Spanje. Ook daar top tien rijden leek op het eerste zicht te hoog gegrepen, maar hij maakte zijn doel toch waar. Ook een tiende plaats op het wereldkampioenschap in Varese was een van de vele hoogtepunten van Gesink, die volgend jaar een klassieker wil en kan winnen.
Niels De Wit Terug naar top
GERELATEERD AAN: 
WVcycling Renner van het jaar: voorstelling deel 1 
