Voor de renners die de afgelopen dagen in de achterhoede van het veld meereden is het lijden nog niet voorbij. Daags na de koninginnenrit staat er weer een etappe met het nodige reliëf op het programma. WVcycling blikt vooruit in tekst, beeld en cijfers.
Zorgen Alpen-uitlopers nog voor sensatie?
Rit 18: Bourg-d'Oisans - Saint-Étienne [197 km]
Aan de voet van de Alpe d’Huez hervat de karavaan haar koers richting Parijs. Het einde is in zicht en ditmaal vormt Bourg-d’Oisans de opmaat van het verlaten van de Alpen. Het beroemde valleidorp, waar zo’n 3.350 mensen gehuisvest zijn, fungeerde al negentien keer eerder als
ville-étape.
De Tour trekt dus weer de verstedelijkte gebieden in, waar de wegen vlakker zijn en de temperaturen constanter. De aankomstlijn ligt op vertrouwde grond, want Saint-Étienne was maarliefst al drieëntwintig maal gastheer van het Franse giga-evenement. De 176.000 zielen tellende plaats is de hoofdstad van de Loire, vernoemd naar de gelijknamige rivier waaraan ze ook zelf gelegen is.
Het profiel
Aan de tekentafel van de ASO wilde men kennelijk proberen te klimgeweld geleidelijk af te bouwen, vandaar dat de rit van het oosten naar het midden van Frankrijk is opgeleukt met enkele grote obstakels. In de uitlopers van het bergmassief moeten de uitgemergelde lichamen zich nog over 23,3 officiële klimkilometers zien te slepen, maar wie het profiel nader bestudeert telt er beduidend meer. Hoe de ook is dit geen kost voor mannen met dikke dijen en stevige bovenbenen, hoewel er deze Tour al verschillende renners menigeen hebben verbaasd met hun buitengewone rijden over wegen waar ze normaal gesproken niet thuishoren.
Voor wie er nog overschot heeft of zich nu juist pas in vorm heeft gereden lijkt dit een ideale rit om iets te ondernemen. Met name de Croix de Montvieux (categorie 2), op een dikke dertig kilometer van de aankomst, zal een ware scherprechter zijn. Met gemiddeld 4,7 % stijgingspercentage niet echt steil, maar de bijna veertien kilometer die deze klim lang is geeft haar toch het stempel van een volwassen col. Vervolgens doet ook de Côte de Sorbiers nog haar werk, waardoor het peloton opnieuw in stukken zal breken en ook een vluchtersgroep waarschijnlijk niet volledig in tact blijft.
De laatste kilometers
Zoals is te zien is het een licht glooiend parcours in de finale, waar de laatste lijn naar de finish vals plat omhoog loopt. Verschillen kunnen er waarschijnlijk niet meer gemaakt worden, maar een goed sprintende renner zonder moraal zal aan het eind van deze afmattende week hier geen glansrol kunnen vervullen. Net als dat een strijkplank die nog een extra tandje kan opschakelen hier niet kansloos hoeft te zijn. Er liggen dus veel mogelijkheden, precies naar de wens van de Tourorganisatie, die het liefst ziet dat elke renner altijd kans maakt op de etappezege. Belangrijk is wel dat na de beklimming van de Sorbiers nauwelijks een afdaling volgt en daar geslagen kloven en gaten dus niet makkelijk kunnen worden dichtgereden. Zeker met een groepje vooruit waar het ieder voor zich zal zijn.
Favorieten
De kans is het grootst dat er een omvangrijke groep redelijke klimmers en vrijbuiters ver voor het peloton uit om de dagzege gaat strijden. De enigszins lange rit van bijna 200 kilometer zal de een wat schrik aanjagen, maar daardoor zullen anderen hun kans juist ruiken. Stefan Schumacher (Gerolsteiner) heeft de voorbije twee kolossale Alpenritten reeds al zijn duivels ontbonden, maar wellicht dat de Duitser deze kans niet aan zich voorbij zal willen laten gaan. De moraal lijkt in ieder geval ruimschoots aanwezig.
Verder lijkt het een geschikte dag voor mannen als Jerôme Pineau (Bouygues Telecom) en George Hincapie (Columbia) om de aanval te zoeken. Twee rappe finishers in ieder geval, die beiden in staat moeten worden geacht om op dit terrein met de besten mee te gaan. Hun achterstand in het klassement laat bovendien een grote voorsprong toe. Wie ook niet onderschat moet worden is de senior van het sprintersgilde, Erik Zabel (MRM). De Duitser kan nog steeds veel meer dan alleen sprinten, en juist in Saint-Étienne ligt er voor hem een mogelijkheid om een onverwachte stunt uit te halen. Andere goede klassiekerrenners zoals Alessandro Ballan of Philippe Gilbert lijkt het parcours ook op het lijf geschreven.
Stefan Schumacher
George Hincapie & Jerôme Pineau
Alessandro Ballan, Philippe Gilbert & Erik Zabel GERELATEERD AAN:-
Tour de France 
Voorbeschouwing Tour de France: Rit 18 
© WVcycling.com - wieleruitslagen.be 2002-2007
