Op de veertiende juli, de Franse nationale feestdag, voor de eerste rustdag van de Ronde van Frankrijk staat de zwaarste Pyreneeënetappe op het programma. Met twee beklimmingen van buiten categorie én een aankomst bergop kan niemand nog verstoppertje spelen. De Tour voor de favorieten begint nu echt!
Favorietenstrijd kan beginnen
Rit 10: Pau - Hautacam [154 km]
Het startschot voor de 154 kilometer lange kalvarietocht wordt gegeven in Pau. De stad met ruim 80.000 inwoners is door zijn ligging, aan de voet van de Pyreneeën, één van de populairste bestemmingen van de Tour de France, maar liefst 57 ritten kwamen hier aan, alleen Bordeaux en natuurlijk hoofdstad Parijs zijn populairder bij de organisatie. Eerste winnaar was Alfredo Binda, die in zijn enige Tourdeelname de twee Pyreneeënritten won waarvan de eerste in Pau aankwam. Hij had genoeg van Frankrijk gezien en dus stapte de legendarische Italiaan uit de ronde. Een Tourzege of twee had hem nochtans ongetwijfeld dezelfde status opgeleverd als een Gino Bartali en een Fausto Coppi, die hij overigens als bondscoach na de oorlog wél naar Tourzeges zou leiden.
Laatste winnaar in de belangrijke industrie- en studentenstad was in 2006 Juan Miguel Marcado. Hij was samen met Cyril Dessel ontsnapt uit de kopgroep en won de rit terwijl Dessel het geel pakte. Dramatisch was de rit naar Pau in 1995, de dag na het dodelijke ongeval van Fabio Casartelli, het peloton reed in gesloten formatie naar de streep reed en Casartelli's ploegmakkers van Motorola rolden als eerste over de finishlijn. Drie renners uit de streek rijden ook mee in deze editie: Pierrick Fédrigo en het Cofidisduo Stéphane Augé en Hervé Duclos-Lassalle. Zoals gezegd ligt de aankomstlijn gekalkt op Hautacam. Het zal de derde keer zijn dat de Tourkaravaan er zijn tenten opslaat. Acht jaar geleden won de Bask Javier Otxoa er voor de laatste maal.
Het profiel
Net als in de vorige etappe is de eerste fase van de etappe vrij makkelijk. De eerste zeventig kilometer gaan over een gloeiend terrein met hierin twee klimmetjes van de derde categorie die niet zoveel voorstellen. Na de laatste begint een aanloop van zo'n 25 kilometer vals plat tot de voet van de col buiten categorie van deze ronde, de legendarische Col du Tourmalet. De Tourmalet begint officieel in Luz-Saint-Sauveur met drie niet zo steile kilometers van drie tot vijf procent maar hierna is het, op één kilometertje halverwege van 5.5% na, continu steiler dan zeven procent met enkele kilometers van acht tot zelfs negen procent.
Het zwaarste is echter het laatste stuk als het voor het eerst deze Tour boven de 2000 meter uitstijgt met een laatste kilometer van maar liefst een stijgingspercentage van 10,2. De Tourmalet werd maar liefst al 74 keer opgenomen in het Tourparcours. De slotklim naar Hautacam is een stuk minder lastig en ook iets onregelmatiger dan de Tourmalet. Het begint meteen oplopend met in de eerste vier kilometer een stijgingspercentage dat constant boven de zeven procent uitsteekt, de tweede kilometer is zelfs acht en een half procent waard. Hierna vlakt het af met twee kilometers van slechts vijf procent alvorens het lastigste middenstuk aanbreekt, drie kilometer van minstens negen procent.
De laatste kilometers
Op vijf kilometer van het einde is er de steilste kilometer met een stijgingspercentage van tien procent. Hierna wordt het steeds een beetje minder steil met slechts vijf procent gemiddeld in de slotkilometer. De Fransen lijken in ieder geval weinig kans te maken om een trotse zege te behalen op hun nationale feestdag met deze zware etappe.
Favorieten
Deze etappe is spek naar de bek van alle renners met klassementsambities. Hier kan geen verstoppertje meer gespeeld worden en moeten alle kaarten op tafel gelegd worden. Voor enkelen kan hun Tourdroom hier al definitief afgelopen zijn, anderen kunnen op Hautacam er nog wat meer vorm aan geven. De man die met twee ritzeges en heel wat controversiële praat de Tour de France al op stelten zette is Riccardo Riccò. De jonge Italiaan van Saunier Duval imponeerde in de eerste Pyreneeënetappe met een snedige demarrage op de Col d’Aspin. Niemand leek te kunnen antwoorden en ‘de Cobra van Formigine’ pakte zo zijn tweede etappe uit deze Tour. Volgens het cliché ‘dat het niet alle dagen kermis kan zijn’ zou Riccò morgen nog niet genoeg gerecupereerd kunnen zijn van zijn inspanning.
Maar dan staat zijn ploegmakker Leonardo Piepoli klaar om de fakkel over te nemen. De al 36-jarige oude krijger fietst nog altijd met een hoog verzet knap bergop. Het is trouwens ook al enige tijd geleden, van de Vuelta van vorig jaar, dat 'Il Trullo Volante' nog eens kon winnen. In Bagnères-de-Bigorre was het zelfs de bedoeling volgens de Sauniertactiek dat hij en niet Riccò een solotocht zou opzetten. Dat kan hij op Hautacam alvast recht zetten. Naast Riccò en Piepoli maakte ook Andy Schleck best indruk in de negende etappe. Hij reed constant op een klein verzetje en leek haast niet te ademen. Na de aankomst gaf hij aan dat hij niet hoefde aan te vallen en wel iets wou laten zien op Hautacam. De trui van beste jongere, die hij overneemt van de Zweed Thomas Lövkvist, kan hem ongetwijfeld nog meer inspireren om te schitteren.
Ten slotte kunnen ook heel wat klassementsrenners een
coup plegen om de gele leiderstrui te veroveren. De Italiaan Damiano Cunego en de Australiër Cadel Evans werden vooraf getipt bij de topfavorieten op het geel in Parijs. Zij moesten echter al hun wonden likken na valpartijen en pech zodat ze met de Alpen in het achterhoofd misschien enkel de schade zullen willen beperken. Samuel Sánchez leek dat vandaag ook te doen, ondanks dat hij zijn ploeg ettelijke kilometers in de achtervolging liet rijden. Misschien zag ‘SamSan’ in dat hij op Hautacam beter en vooral harder kan toeslaan.
Riccardo Riccò
Leonardo Piepoli & Andy Schleck
Damiano Cunego, Cadel Evans & Samuel Sánchez Gonzalez GERELATEERD AAN:-
Tour de France 
Tour: Voorbeschouwing rit 10 
© WVcycling.com - wieleruitslagen.be 2002-2007
