Zaterdag aanstaande zal de eerste grote ronde van dit seizoen, de Ronde van Italië, van start geschoten worden in Palermo. WVcycling blikt met u vooruit op de Giro die, na de recente ontwikkelingen, zeer aantrekkelijk lijkt te gaan worden. Vandaag kunt u in de eerste special terugblikken op de Giro van vorig jaar, die gewonnen werd door Danilo Di Luca.
Liquigas deelt meteen de lakens uit
Geen proloog, geen rit in lijn, maar een ploegentijdrit opende de negentigste Giro d’Italia vorig jaar. Sardinië vormde het decor van de eerste hindernis op weg naar de begeerde roze trui in Milaan. Drie weken later werd echter duidelijk dat de waardeverhoudingen daar al blootgelegd zouden worden. Enkele favorieten kregen hier meteen al kostbare tijd aan de broek. Saunier Duval, de ploeg van Gilberto Simoni, verloor bijna anderhalve minuut. Ook Lampre, met ex-winnaar Damiano Cunego in hun rangen, keek na één dag al tegen een achterstand aan. Discovery Channel verkeerde in dezelfde positie. In de slotfase van de tijdrit hadden zij met pech af te rekenen. Hun kopman Yaroslav Popovych kwam ten val, en dus moest er op hem gewacht worden. De Oekraïner zou overigens nooit zijn niveau van weleer bereiken op Italiaanse wegen, en stapte in de tweede week uit de Giro.
Liquigas had die dag wel reden om te juichen. De Italiaanse ploeg deelde een kleine tik uit aan de tegenstand en veroverde meteen de roze trui. Weliswaar niet kopman Danilo Di Luca, maar luitenant Enrico Gasparotto mocht de leiderstrui omgorden, dit tot groot ongenoegen van ‘The Killer’. Enkel Astana, met Paolo Savoldelli als vooruitgeschoven man, wist de schade te beperken.
In de tweede en derde rit, nog steeds op Sardijns grondgebied, kwamen de sprinters aan hun trekken. Robbie McEwen schoot bij de eerste kans al meteen raak, hij was in Bosa sneller dan Paolo Bettini. De wereldkampioen zou trouwens nog een rist ereplaatsen behalen, maar op een zege wachtte de Italiaan vruchteloos. Di Luca nam, door een betere klassering, de leiderstrui over van ploegmaat Gasparotto. De dag nadien was het de beurt aan Alessandro Petacchi. De Italiaan van Milram was uit op revanche, nadat hij het jaar voordien moest opgeven in “zijn” Giro. Gasparotto had blijkbaar zin in weer een dagje roze, want hij nam, met of tegen de zin van Di Luca, de leiderstrui weer over.
Bettini blijft op zijn honger zitten
Na een rustdag met enkele reis richting het Italiaanse vasteland stond de eerste test voor de klassementsrenners op het menu. In de slotklim naar Montevergine lieten weinigen in hun kaarten kijken. Het draaide uit op een sprintje tussen de favorieten. Uiteindelijk rondde Di Luca het werk van zijn ploegmaats keurig af. Ook de leiderstrui komt daarmee weer in zijn bezit. Lefgozer Riccardo Riccò moet tevreden zijn met de tweede plaats, voor Damiano Cunego en
youngster Andy Schleck. In de spurtersrit naar Frascati pakt de Duitser Robert Förster ook zijn ritje mee. In de bochtige slotfase verrast de renner van Gerolsteiner Thor Hushovd en Alessandro Petacchi.
Op het geaccidenteerde parcours richting Spoleto krijgen aanvallers voor de eerste maal een vrijgeleide. Luis Felipe Laverde trekt naar de streep met Marco Pinotti in zijn wiel. De twee verdelen de buit eerlijk. De Colombiaan krijgt de rit, de Italiaan de roze trui. De Bergamask weet dat kleinood vier dagen lang te behouden. Voor de bergen eraan komen draait het nog twee keer uit op een massasprint. Alessandro Petacchi haalt zijn tweede ritzege binnen, Danilo Napolitano boekt in Lido di Camaiore zijn grootste profsucces. In de achtste etappe lijkt Bettini op weg naar de zege, maar hij wordt in extremis geklopt door Kurt-Asle Arvesen. De Giro lijkt dat jaar wel vervloekt voor ‘Il Grillo’.
Danilo Di Luca speelt met de tegenstand
Op de slotklim naar Santuario della Guardia was het tijd om de kaarten op tafel te gooien. Di Luca voelde zich blijkbaar super, want hij probeerde snel zijn concurrenten af te schudden. Met moeite kregen ze zijn wiel toch weer te pakken.
Good old Leonardo Piepoli achtte zijn moment gekomen en ging er op zijn beurt vandoor. De verrassende Andy Schleck probeerde hem bij te benen, maar slaagde daar niet in. Danilo Di Luca wilde de ritzege en probeerde zijn landgenoot bij te benen, de andere favorieten konden het tempo van ‘The Killer’ niet aan. Toch kwam Di Luca te laat voor de ritzege, Piepoli mocht juichen op het heiligdom. Andrea Noè bezorgde Liquigas alweer een roze trui. De ‘oude krijger’ onttroonde Marco Pinotti, en werd eensklaps de oudste drager van de leiderstrui in de Girogeschiedenis. Schleck kreeg de witte jongerentrui als beloning, en zou die nooit meer afstaan.
Richting Pinerolo hadden de klimmers een dagje rust in het peloton, want daags nadien zou het wel andere koek worden, in de loodzware etappe naar Briançon. Toch bleef deze rit bij één renner zwaar op de maag liggen. In de spekgladde aankomstzone, waar ‘Peta’ alweer een ritzege boekt, gaat het gros van het peloton onderuit. Paolo Savoldelli bezeert zijn rug en kan zijn kansen niet ten volle meer verdedigen, ‘Il Falco’ rijdt vanaf dan in dienst voor de ploeg. De twaalfde rit wordt een mooi schouwspel. Op de Agnello, tevens de Cima Coppi van 2007, neemt Saunier Duval het heft in handen. De gele formatie wil Di Luca bestoken. Die plooit echter niet. Een handvol renners blijft vooraan over, de rest krijgt minuten aan de broek. Op de Izoard laat Di Luca zien wie de sterkste is, maar hij besluit zijn eindschot pas in de slotfase te plaatsen. In Briançon sprint de Italiaan naar de ritzege, voor Simoni en Schleck. Di Luca neemt het roze over van ploegmaat Noè, en kan teren op een geruststellende voorsprong op zijn concurrenten.
Schleck en Riccò: jeugdig geweld
In de klimtijdrit naar Oropa lijkt Leonardo Piepoli lang op weg naar zijn tweede ritzege, maar bij de tussenpunten laat Di Luca betere tijden noteren. In de leiderstrui lijkt hij sterker dan ooit, maar toch grijpt hij naast de zege. Ezelkweker Marzio Bruseghin gaat Piepoli uiteindelijk met één luttele seconde vooraf, maar dat is genoeg om de mooiste zege in zijn carrière te boeken. ‘The Killer’ is echter alweer de morele winnaar, hem nog uit de leiderstrui fietsen lijkt stilaan een utopie te worden. Ook Simoni beseft dat en wisselt van tactiek. De volgende dag, in een zogenaamde overgangsetappe, gebeurt alles in de afdaling van de San Marco. Savoldelli en ploegmaat Eddy Mazzoleni duiken als een steen naar beneden, Simoni en Stefano Garzelli sluiten aan. Di Luca beseft het gevaar, maar kan alleen vaststellen dat de vogels gaan vliegen zijn. Vooraan is de samenwerking optimaal, maar veel levert het uiteindelijk niet op. ‘The Killer’ beperkt de schade in de slotfase, terwijl Garzelli, in het zog van de motoren, de rit wint.
In de koninginnenrit naar Tre Cime di Lavaredo, een moordenaar van een slotklim, haalt Saunier Duval weer een ander plan uit de kast. Piepoli en Riccò worden in de vuurlijn gestuurd, in de hoop de rode loper uit de leggen voor Simoni. Wanneer ook Eddy Mazzoleni, bezig aan een opmars in het klassement, ervandoor gaat lijkt de troon van Di Luca heel even te wankelen. Maar op de slotklim trekt ‘The Killer’ nog eens alle registers open. Hij gooit Simoni, Cunego en Schleck overboord en maakt in
no-time veel seconden goed. Riccò wint de rit, meteen de mooiste zege in de prille profcarrière van ‘De Cobra’, die hij samen met bergkoning Piepoli mag vieren. Mazzoleni schuift op naar plaats twee in de rangschikking, maar Di Luca lijkt de eindzege, op één zware hindernis na, voor het grijpen te hebben. Die laatste hindernis is de gevreesde Monte Zoncolan, maar eerst stond er nog een verdiende rustdag en een overgangsetappe op het menu. Daar haalde Garzelli zijn tweede ritzege binnen. Voor een topklassering komt de roze trui van 2000 te kort, maar toch geeft de Italiaan nog kleur aan de Giro.
De truitjes wisselen niet meer van schouders
In de laatste zware bergrit leek Di Luca al snel op rozen te zitten. Dichtste concurrent Mazzoleni moest op de Zoncolan immers al snel afhaken. Maar wat niemand nog verwachtte, gebeurde dan toch. ‘The Killer’ moest op de steile stroken toch passen. Simoni en Piepoli haalden alles uit de kast, maar de roze trui speelde het slim. Hij koos een constant tempo, zodat de kloof stagneerde. Simoni wist dat het kalf verdronken was, maar kreeg de ritzege toch cadeau van ‘Il Trullo Volante’. Ook Schleck was die dag weer super, hij eindigde derde. De dag nadien was het tijd voor nummer vier van Petacchi, die in een hectische sprint Maximiliano Richeze klopte. In een regenachtig Comano Terme won Iban Mayo zijn eerste etappe in de Giro.
In de tijdrit gaf Di Luca, met een meer dan behoorlijke prestatie, zijn leiderstrui nog wat meer glans. Met het terechte zegegebaar overschreed hij de lijn in Verona. De zege die dag ging naar Paolo Savoldelli. ‘Il Falco’ ging zijn ploegmaat Eddy Mazzoleni vooraf, die met zijn puike prestatie opschoof naar de derde plek. De eindposities lagen daarmee vast. Danilo Di Luca wint zijn eerste Giro, voor de verbluffende Andy Schleck en Eddy Mazzoleni. Gilberto Simoni eindigt vierde, gevolgd door Damiano Cunego. In Milaan was het alweer ‘Alé Jet’ (wie anders?) die de sprint won, Richeze werd weer tweede. De jonge Argentijn ontpopte zich hier als één van de sprintrevelaties. Hij deed het veel beter dan zijn landgenoot Juan José Haedo die, ondanks veel lof, niet verder raakte dan een negende plaats. Uiteraard mochten alle protagonisten het podium op, met een fiere Di Luca voorop.
Eén jaar later
Als we deze terugblik analyseren moeten we, met pijn in het hart, vaststellen dat er inmiddels één en ander aan het licht is gekomen. Eddy Mazzoleni en Danilo Di Luca kwamen in opspraak in het ‘Oil for Drugs’-dossier. Mazzoleni werd twee jaar geschorst, Di Luca drie maanden. Leonardo Piepoli en Alessandro Petacchi, winnaars van respectievelijk berg- en puntenklassement werden betrapt op een te hoog gehalte aan salbutamol. Piepoli werd vrijgesproken door de Monegaskische bond, Petacchi kreeg het aan de stok met de Italiaanse. Na een lange procedureslag werd ‘Peta’ geschorst én werden zijn vijf ritzeges geschrapt. Ook een andere ritwinnaar, Iban Mayo, liep tegen de lamp. In de Giro werd hij betrapt op te hoge testosteronwaarden. Het bleek echter om lichaamseigen testosteron te gaan, en dus ging de Spanjaard vrijuit. In de Tour werd hij weer betrapt, maar door een onduidelijk B-staal is in die zaak nog altijd geen duidelijkheid. Ook de zaak van de abnormale hormonale waarden, die opgetekend werden bij enkele renners na de rit naar de Zoncolan, is nog niet van de baan. Ondanks dit alles start men nu zaterdag terug met een schone lei, met de hoop op een alweer spetterende Giro, met liefst enkel hoogtepunten.
GERELATEERD AAN:-
Giro d'Italia 
Girospecial deel 1: Vorig jaar 
© WVcycling.com - wieleruitslagen.be 2002-2007
