WVcycling.com

Traditiegetrouw staan in april na kilometers kasseien ook heuvelklassiekers op de kalender. De stevige beren van het Vlaamse werk laten dat echter liever over aan de explosievere types. Het Ardense drieluik – Amstel Gold Race, Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik – mocht voor sommigen dan een marteling zijn, voor anderen werd het de hemel op aarde.

Daarom wil WVcycling even achterom kijken en enkele kersverse revelaties uit het Ardennenwerk in de spotlights zetten in een reeks van drie. Nadat onze ogen eerder waren gericht op Andy Schleck en Christian Pfannberger, richten we onze koplampen nu op Benoît Vaugrenard.

Laten rijpen voor profcontract
Benoît Vaugrenard zag 26 jaar geleden het levenslicht in Vannes, een stadje gelegen in het Franse departement Morbihan. Al snel stelde men vast dat Vaugrenard over een grote dosis talent en een enorme motor beschikte. Met een dubbele ritzege en eindzege in de prestigieuze Tour de l'Avenir van 2000 bevestigde de toen 18-jarige Benoît Vaugrenard zijn talent. In het eindklassement bleef de jonge Fransman zijn latere ploegmaat Philippe Gilbert nipt voor. Zijn machtsontplooiing bleef niet onopgemerkt bij verschillende grote ploegen, maar door zijn jonge leeftijd lieten enkele ploegen de jonge Fransman nog rijpen.

In 2002 bood het grote Française des Jeux, de ploeg die onder anderen Jacky Durand en Baden Cooke onderdak bood, Vaugrenard een plaatsje aan als stagiair. Hoewel Vaugrenard geen grote resultaten boekte, was de ploeg tevreden over het werk van de Fransman en bood het team hem een contract aan voor het volgende seizoen, toen de naam van de ploeg veranderde in fdjeux.com. Ook dat seizoen gebruikte Vaugrenard vooral om te rijpen. Zijn enige wapenfeit was een tweede plaats in de eerste etappe van de Tour de l'Avenir. Nadat hij de volgende drie seizoenen de Giro, Tour én Vuelta een keer uitreed was het in 2007 het jaar om te gaan 'scoren'.

In het wiel van Piil in de kopgroep van de Omloop het Volk van 2005
Definitieve doorbraak in 2007
Dat Vaugrenard sterk was in de ritten tegen de klok, wist hij zelf al. Maar dat hij op 25-jarige leeftijd de Franse nationale titel zou opeisen, was voor velen toch een grote verrassing. Weliswaar ontbraken de grote namen (zoals Sylvain Chavanel) en werd er vooral gekeken naar de oude Christophe Moreau, die uiteindelijk teleurstelde met een tiende plaats, maar ere wie ere toekomt: Vaugrenard profiteerde van de afwezigheid en sloeg keihard toe. Hij reed 35 seconden sneller dan Dimitri Champion (Bouygues Telecom) en realiseerde zo zijn eerste nationale tijdrittitel. Met grote ambities startte hij in de Tour de France, om na de proloog misschien wel op het podium te staan. Dit lukte helaas niet. Meer dan een tiende plaats zat er niet in. Wel reed hij wederom de Tour uit.

Het einde van de Tour betekende echter niet het einde van Vaugrenards seizoen. Na een solo in de laatste vijftien kilometer trok Vaugrenard ook de Polynormande naar zich toe, waar hij onder anderen Bert De Waele (Landbouwkrediet) en Rémi Pauriol (Crédit Agricole) voorbleef. Op het einde van het seizoen vertelde Vaugrenard dat hij in 2008 voor winst zou gaan in de wedstrijden waarvan hij het voorgaande jaar het podium gehaald had.

In actie als Frans kampioen tijdrijden
"Snel winnen is mijn wens"
In het begin van 2008 was Vaugrenard enkele keren dicht bij de zege. Zo werd hij tweede in de eerste rit van het Criterium International, de Route Adélie de Vitré en in de derde etappe van de Ronde van de Sarthe en werd hij derde in Paris-Camembert. "Maar ik ben in vorm voor de Ardense klassiekers. De Amstel Gold Race heb ik nog nooit gereden. Ik ga me vooral daarop oriënteren. Maar het zal erg zwaar worden om nog een aanvalspoging te ondernemen als je het parcours en de omgeving niet kent. Verwacht dus niet te veel van mij", vertelde Vaugrenard aan de Franse site vannes.maville.com.

Uiteindelijk zou Vaugrenard in de luwte van de andere toppers de Gold Race als veertiende beëindigen, in het zog van een groepje met Duits kampioen Fabian Wegmann en de tweede van Parijs-Nice, Rinaldo Nocentini. Ook de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik stonden op het programma van de Franse tijdritkampioen. Bij aanvang van de Waalse Pijl gaat Vaugrenard verder tegen de Franse site vannes.maville: "De aankomst van de Waalse Pijl is erg zwaar, op de Muur van Huy. Gezien mijn vorm ga ik proberen al eerder aan te vallen, om de sterkere mannen de verrassen. Ik zal niet de favoriet zijn, behalve als ik het geluk heb dat ze mij laten rijden. Maar daar zal ik in ieder geval niet op gaan wachten."

Binnenkomst bij de Amstel Gold Race
Op de natgeregende Muur van Huy kwam Vaugrenard uiteindelijk als twintigste boven, in het wiel van Stefan Schumacher. Drie dagen later stonden beide coureurs alweer aan het vertrek van Luik-Bastenaken-Luik, de laatste voorjaarsklassieker. Wederom kon de 26-jarige Fransman in het zog van de favorieten volgen en werd hij uiteindelijk, net als in de Amstel Gold Race, veertiende. Ditmaal in dezelfde tijd als de negende, Paolo Bettini.

Mooie prestaties van de jonge Fransman, die alweer vooruitblikt. "Ik probeerde natuurlijk wel te winnen, zowel in de Ardense klassiekers als in de Franse eendagskoersen, maar mijn absolute topvorm bereiken wil ik pas tijdens de Tour de France weer bereiken. Snel winnen is in ieder geval mijn wens, want dat geeft vertrouwen voor de rest van het seizoen", aldus Vaugrenard aan Velomagazine.

GERELATEERD AAN:
- Benoît Vaugrenard
- Française des Jeux

01/05/2008 door Stefan Bosson