De Haaghoek, Carrefour de l’Arbre, de kinderkopjes van de Koppenberg, de Paddestraat, de klinkers van Nokereberg,… Het zijn maar enkele kasseistroken met een indrukwekkende geschiedenis die we ook dit jaar zagen daveren door het beukwerk van vele wielerhelden. De één dokkerde al iets makkelijker over een strook dan de ander. Daarom wil WVcycling even terugblikken op de kasseiklassiekers en enkele revelaties van op de pavés in de schijnwerpers zetten. Na Grégory Rast, Martijn Maaskant, Greg Van Avermaet en Sebastian Langeveld sluit Sylvain Chavanel het rijtje af.
Sant in eigen land
Sylvain Chavanel werd in 2000 opgenomen in het profpeloton, bij Bonjour. Dat hij hard met de fiets kon rijden, bleek al snel. In zijn ‘studiejaren’ reed hij in eigen land enkele mooie ereplaatsen bijeen. In 2002 volgde de doorbraak, met een zege in de Klimmerstrofee en eindwinst in de Vierdaagse van Duinkerke. Toen hij ook een verdienstelijke Tour de France afwerkte, begonnen de Fransen al gauw te dromen. Zou Chavanel binnenkort in staat zijn om mee te doen voor de hoofdprijzen in “hun” Tour?
In de jaren daarna won Chavanel ieder jaar wel enkele wedstrijden van enig allooi in zijn thuisland, zoals de Tour du Haut-Var, de Polynormand en de Ronde van de Sarthe. Maar in het buitenland volgde weinig bevestiging, op eindwinst in de Ronde van België na. Ook in de Tour de France boekte hij amper progressie, de Fransen hadden blijkbaar weer te vroeg gejuicht. Het riante loon, dat Cofidis ieder jaar aan hem spendeerde, leek weinig op te brengen. Desondanks won Chavanel aan populariteit, mede dankzij zijn attractieve rijstijl. Hij schuwde de aanval niet en sprak daarbij vaak zijn tijdrijdercapaciteiten aan, een discipline waarin hij tweemaal nationaal kampioen werd.
De grens over
Na 2007, een jaar zonder zeges, besloot Chavanel de zaken anders aan te pakken. Hij verliet de platgetreden paden en ging nieuwe uitdagingen aan. Deze winter haalde hij zijn crossfiets, een oude liefde, terug vanonder het stof. De balans kantelde in zijn voordeel, want in de Ronde van de Middellandse Zee haalde hij meteen een ritzege binnen. In de Portugese Volta ao Algarve eindigde ‘Mimosa’ tweede, na Stijn Devolder. Aan Parijs-Nice, één van zijn favoriete koersen, hield hij een dubbel gevoel over. Toen hij na vier dagen de leiderstrui veroverde, hoopte hij op eindwinst. Maar op de Mont Ventoux ging het licht volledig uit. Chavanel bleef echter niet bij de pakken zitten en amper twee dagen later haalde hij een knappe ritzege binnen. Een eindzege in ‘de Koers naar de Zon’ blijft nog altijd een natte droom van Chavanel.
Dan ging het richting België, waar Chavanel toch goede herinneringen aan had. In overleg met de ploegleiding had hij beslist om enkele Vlaamse kasseiklassiekers te rijden, om de ploeg rond kopman Nick Nuyens te versterken, maar ook om te bewijzen dat hij dat werk aankon. En de twee ploegmaats leken elkaar al snel gevonden te hebben. In Dwars door Vlaanderen gingen ze samen op zoek naar de koplopers. Op de Oude Kwaremont lieten ze zien dat ‘la tache rouge’ haar stempel zou drukken op de komende wedstrijden. Toen Chavanel uiteindelijk in de goede ontsnapping verzeild was geraakt, speelde Nuyens in de achtergrond voor modelploegmaat. Chavanel beschaamde dat vertrouwen niet en soleerde naar de winst in Waregem. Eerste deelname en meteen de zegebloemen, een heuse prestatie.
Dat dit geen toevalstreffer was, werd enkele dagen later al duidelijk. In de Brabantse Pijl pasten Nuyens en Chavanel een gelijkaardige tactiek toe. ‘De Sluipschutter’ zette vol aan op de Bruineput, met zijn Franse ploegmaat in het wiel. Toen Chavanel vol overnam kon niemand het tempo volgen. Philippe Gilbert, die moest terugkeren na een valpartij, probeerde de kloof nog te dichten, maar kon enkel vaststellen dat Chavanel gewoon beter was. Aanleiding voor de Belgen om lichtjes zenuwachtig te worden. Die Fransman zonder parcourskennis kwam hier even twee wedstrijden met schijnbaar gemak winnen. Wat als in de Ronde van Vlaanderen hetzelfde zou gebeuren?
De toekomst
In ‘Vlaanderens Mooiste’ moest Chavanel toch erkennen dat die wedstrijd nog net iets te hoog gegrepen was. Maar hij was niet te beroerd om Nick Nuyens een wederdienst te bewijzen en hem bij te staan in de achtergrond. Een tweede plaats voor ‘de Bom van Bevel’ was het resultaat in Meerbeke. Maar Chavanel is op slag verliefd geworden op de Vlaamse koersen, wat misschien wel voor een luxeprobleem kan zorgen in de toekomst. Zal de Franse ploeg niet liever de voorkeur geven aan hun landgenoot om volgend jaar uit te blinken in het Vlaamse werk? Het absolute kopmanschap van Nuyens zou daarmee wel eens ten einde kunnen zijn. Zullen de twee vrienden volgend jaar nog in dezelfde ploeg rijden? Afwachten of deze speculaties werkelijkheid gaan worden.
GERELATEERD AAN:-
Sylvain Chavanel 
Kasseirevelaties: Sylvain Chavanel (slot) 
© WVcycling.com - wieleruitslagen.be 2002-2007
