De Haaghoek, Carrefour de l’Arbre, de kinderkopjes van de Koppenberg, de Paddestraat, de klinkers van Nokereberg,… Het zijn maar enkele kasseistroken met een indrukwekkende geschiedenis die we ook dit jaar zagen daveren door het beukwerk van vele wielerhelden. De één dokkerde al iets makkelijker over een strook dan de ander. Daarom wil WVcycling even terugblikken op de kasseiklassiekers en enkele revelaties van op de pavés in de schijnwerpers zetten. Aftrappen doen we met Grégory Rast.
Zwitserse degelijkheid
Grégory Rast zag het levenslicht in Ebikon (kanton Luzern), een Zwitsers stadje, centraal gelegen in Zwitserland. Hij groeide op aan de voet van de Alpen. Een rust van een oase was het daar echter niet. Naast een grote spoortunnel onder de bergen kwam er in 1980, eveneens Rasts geboortejaar, een autotunnel die makkelijker doorgang gaf voor transport tussen Duitsland en Italië. Tot op heden is dat nog altijd de beroemde Gotthardtunnel. Het werd voor alle rondom gelegen gemeenten de grootste bron van inkomen.
Geconcentreerd op de rollen
La Suisse kenmerkt zich als een land van een grillig reliëf. Van hoge Alpen tot lage dalen aan grote meren. Een gedroomde omgeving voor een wielrenner in spe dus. Eigenaardig genoeg typeert dat ook de wielrenner Rast. Het is een stevig gebouwde allrounder die op alle terreinen zijn streng trekt. Zijn talent was onomkeerbaar en bleef niet lang onopgemerkt. Hét beloftenteam van Zwitserland, het Post Swiss Team 2000, rijfde Rast op 20-jarige leeftijd binnen. Eerst als stagiar, later als prof, reed hij er samen met de beste Zwitserse talenten. Onder meer Martin Elmiger, Aurélien Clerc, Gerrit Glomser, Steve Zampieri en Christian Heule mochten hem zijn ploegmaat noemen.
In 2002 maakte Rast na zijn zege op het Zwitsers kampioenschap onder 23 de overstap naar het grote Phonak. Bij het toenmalige team van manager Urs Freuler kreeg hij carte blanche. Het bleek al langer dat de 186 centimeter grote Rast een band had met het nationaal kampioenschap. Zo werd hij in 2004 en 2006 nationaal kampioen van zijn land bij de elite. Zij carrière leek vertrokken. Een teleurstelling van formaat was echter het verdwijnen van Phonak uit de wielerwereld. De ploeg viel uit elkaar en 27 renners stonden op straat.
Koerservaring bij Astana
Na het Spaanse dopingschandaal rond dokter Fuentes in 2007 werd door de investering van de Kazakse overheid een nieuw team opgestart, Astana. Marc Biver werd aan de leiding van die ploeg gezet. Biver was niet toevallig een landgenoot van Rast en haalde na het opdoeken van Phonak hem richting Astana, samen met die andere belofte Michael Schär. Rast trok zich van de dopingperikelen niks aan en deed koerservaring op in heel Europa. Hij won zelfs de niet te onderschatten Ronde van Luxemburg en behaalde mooie ereplaatsen in rittenkoersen van de ProTour. Rast maakte zelfs zijn debuut in de Tour de France maar het dopingspook bleek nooit ver weg. Na de positieve plas van Alexander Vinokourov verdween Astana verplicht uit de Ronde en zag Rast een goed klassement in mist opgaan.
Doorbraak in Vlaanderen?
De komst van Johan Bruyneel en de grote schoonmaak bij zijn team Astana doen Rast blijkbaar goed. Vorig jaar voelde hij zich kennelijk al thuis op de Vlaamse wegen want op een vijftiende plaats in de Ronde van Vlaanderen na bleven mooie uitslagen echter wat achterwege in de voorjaarsklassiekers. Dit jaar leek daar verandering in te komen. Hij liet zich alleszins zien op enkele plaatsen waar je alleen maar de toppers verwacht. In de Brabantse Pijl miste hij weliswaar de boot van de juiste vlucht maar finishte toch nog als negende.
Aan het werk op de Vlaamse kasseien
De Ronde van Vlaanderen was meer dan waarschijnlijk opnieuw zijn beste klassieker. Hij reed er dikwijls mee vooraan en ging zelfs met de eersten naar boven op de fameuze kinderkopjes van de Koppenberg naast favorieten zoals Tom Boonen en latere winnaar Stijn Devolder! Uiteindelijk arriveerde hij in Meerbeke in de groep met de op de winnaar na beste renners uit de koers en liet een dertiende stek noteren. Het is geen toeval dat Vlaanderens mooiste hem het beste ligt. Hij kan meer dan behoorlijk bergop op de korte heuveltjes, moet niet onder doen op de kasseien en houdt van veel tempowisselingen.
Rast is nu 28 jaar jong, zijn beste jaren in het klassieke werk moeten er duidelijk nog aan komen. Zwitserland heeft na legende Heinrich ‘Heiri’ Suter, die als enige niet-Belg er ooit in slaagde om de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix in één jaar te winnen, eindelijk opnieuw iemand klaar voor het kasseienwerk!
GERELATEERD AAN:-
Grégory Rast-
Astana 
Kasseirevelaties: Grégory Rast (1) 
© WVcycling.com - wieleruitslagen.be 2002-2007
